maandag 13 juli 2009

Ik ga op reis en ik neem mee ....

Weken voordat ik met vakantie ga, ben ik altijd al bezig te bedenken wat er aan leesvoer mee moet, want dat is leuk om te doen en het steekt ook nog eens nauw. Ten eerste omdat ik meestal bergtrektochten maak, waar ik maar 12 kilo bagage mee mag, die voor een groot deel opgaat aan donzen slaapzak en isolerend slaapmatje. Vorig jaar was het crisis aan het boekenfront: ik moest naast slaapzak en -matje kleren bij me hebben voor temperaturen variërend van 40 C boven tot enkele graden onder nul en kon uiteindelijk maar drie boeken inpakken. Daar moest ik toen heel zuinig mee doen en ik heb ze zo weten uit te smeren dat ik boek nummer drie uitlas tijdens de laatste kilometers in de trein naar huis. Wat een armoede - ik heb heel wat uren starend naar beekjes en bergtoppen doorgebracht, terwijl ik eigenlijk had willen lezen, maar gelukkig was de schitterende reis het waard.

Verder komt het heel precies wát ik meeneem. Met echte literaire romans wordt het niks, weet ik inmiddels, want ik word teveel afgeleid en in beslag genomen door mijn exotische omgeving om aan diepzinnigheid en complexiteit te kunnen doen. Romans die in het land zelf spelen doen het echter geweldig. Ik denk dat ik Smilla's gevoel voor sneeuw en Afscheid van Goeltsary mede zo fantastisch vond, omdat ik ze respectievelijk in Groenland en Kirgistan heb gelezen.

Dit jaar had ik, net als vorig jaar, een reis naar Mali geboekt, het westafrikaanse land waar het legendarische Timboektoe ligt. Ik had Mali Blues van Lieve Joris en Ségou van Maryse Condé bij wijze van spreken al klaar liggen, maar net als vorig jaar werd de reis afgelast wegens te weinig belangstelling en nu vertrek ik morgenmiddag ineens richting Namibië, met tussenstops in hotels bij Schiphol en Johannesburg. Lieve en Maryse zijn maar weer teruggezet op de plank.


Het nadeel van Nambië is dat de vliegreis ernaartoe véééle uren duurt. Er moeten dus twee vliegtuigboeken mee, één voor heen en één voor terug, teneinde de reis een beetje dragelijk te maken, want ik heb de schurft aan lange vliegreizen. Vliegtuigboeken zijn boeken die weinig intellectuele inspanning vergen en zo spannend zijn dat je bij wijze van spreken alweer aan het landen bent voordat je het in de gaten hebt. Detectives en thrillers dus. Voor in de lucht gaan daarom mee Piece of my Heart van Peter Robinson (heenreis) en The Grave Tattoo van Val McDermid (terugreis). Beide auteurs zijn onbekenden voor mij.

Voor in Namibië zelf heb ik The Lost World of the Kalahari ingepakt, de reisklassieker uit 1958 van Laurens van der Post. Staat al sinds 1980 tweedehands op mijn plank en zo zie je maar weer dat boeken hamsteren toch ergens goed voor is: je weet nooit wanneer je plotseling naar de Kalahari gaat en Laurens van der Post bij je wilt hebben.

Dan heb ik via Amazon nog een roman opgeduikeld die in Namibië speelt (The Second Coming of Mavala Shikongo van Peter Orner) en bedacht ik vervolgens dat het nu eindelijk tijd was voor Tears of the Giraffe, deel 2 van de No.1 Ladies' Detective Agency-serie, gezellig voortkabbelende boeken die in Botswana spelen, wat aan Namibië grenst. Ook ontdekte ik deel 2 van de Verzamelde Afrikaanse verhalen van Doris Lessing nog op de plank (deel 1 vond ik destijds erg goed). En als paniekreactie heb ik op het laatste moment nog een thriller van David Baldacci in de handbagage gestopt, voor als ik onderweg strand in Johannesburg ofzo (ik heb daar een overstap), en omdat ik ook nog twee keer een drie uur durende treinreis naar en van Schiphol voor de boeg heb.

Dat zijn zeven boeken in totaal - waarschijnlijk een belachelijk overdreven aantal. Nu maar hopen dat er ook nog tijd overblijft om te lezen. Wellicht dat ik onderweg nog in de gelegenheid om een beetje te bloggen. En anders tot begin augustus. Ik verwacht maandag 3 augustus weer terug in de blogosfeer te zijn.

En o ja, ik heb wat berichten klaar die tijdens mijn afwezigheid gepubliceerd worden, dus wees niet verbaasd als er zo nu en dan stukken van mijn hand verschijnen terwijl ik ergens middenin de Kalahariwoestijn rondzwerf.

3 opmerkingen:

  1. Dat je maar veel mooie avonturen mag beleven en heelhuids terugkomt!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijne tijd! En herkenbaar ook. Ik neem zelf voor onderweg altijd een 2ehands smulboek mee dat ik na lezing ter plekke achterlaat. Naar Rome had ik een leuke kunstthriller (dacht ik) die in Rome speelde: ongelooflijk slecht geschreven! Die staat daar nu op het plankje in 't appartement.

    BeantwoordenVerwijderen