zaterdag 5 maart 2022

Sonnet

Hoera, een nieuwe lente, een nieuw geluid.
De kievit, grutto: ja! ze zijn er weer.
Geniet en luister, hoor 't gekwinkeleer,
begroet het licht en luid de winter uit.

De merel wekt ons juichend met gefluit.
De wind wiegt zachtjes takjes heen en weer.
En zie, daar verderop ontwaakt een beer,
En komt met zwaar gegrom zijn hol weer uit.

Het luchtalarm legt alle onschuld stil,
de merels schrikken, vluchten en verstommen.
Een vrouw met kind rent weg uit alle macht;
door lege, dode straten scheurt haar gil
en even voelt het kind de zware bommen -
dan wordt de lente eeuwig winternacht.


PS Aarzel niet om je eigen commentaar toe te voegen. Ik stel het zeer op prijs als mensen de moeite nemen om reacties of aanvullingen te plaatsen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten