dinsdag 26 mei 2009

Op de vlucht, maar waarvoor?

Claire Kilroy,
All Summer (Ierland 2003)

Roman, 235 pp.
24 mei 2009


Het eiland en de stad hebben geen naam en de hoofdpersoon heeft er een die ze niet herkent. Middenin een verhaal verteld in de eerste persoon, schakelen we ineens over naar de belevenissen van 'de conservator' én er is sporadisch iemand die met 'jij' wordt aangesproken. Verwarrend? Nogal, niet alleen voor de lezer, maar vooral voor de hoofdpersoon die niet meer weet wie ze is en waar ze voor op de vlucht is. Wel wordt al vrij snel duidelijk dat een gestolen schilderij een belangrijke rol speelt en dat Anna (of heet ze Isolde?) op de een of andere manier iets met de diefstal te maken heeft.

Het eerste deel van dit boek vergt het nodige van de lezer, zowel wat betreft diens puzzel- als diens doorzettingsvermogen. Want waarom wordt Anna/Isolde in hemelsnaam zo aangetrokken tot de gewelddadige hufter die ze in het Plaza Hotel weer tegen het lijf loopt? Waarom gaat ze er niet meteen vandoor? En wie is de engerd die achter haar aanzit? Bestaat die trouwens überhaupt wel? Is haar achtervolger niet gewoon een product van haar overspannen verbeelding en de hasj die ze rookt? Maar de koffer vol geld die ze bij zich heeft, is echt en het verse litteken onder haar oog ook. Alleen lastig dat ze zich van geen van beide kan herinneren hoe ze er aan is gekomen.

Gelukkig wordt de volhardende lezer beloond. Op ingenieuze, knap geschreven wijze weet Kilroy langzaam maar zeker helderheid te scheppen in de chaos, totdat de grote lijn helemaal klopt. Mensen blijken steeds weer iemand anders te zijn dan wie ze lijken en de manier waarop dit onthuld wordt, doet je enkele keren even naar adem happen. Hier is duidelijk een auteur aan het werk die heel wat meer in haar mars heeft dan een recht-toe-recht-aan thriller en die van een gewone kunstroof een originele roman weet te maken. Sommige aspecten komen uiteindelijk niet helemaal goed uit de verf wat mij betreft, maar dat zijn kleinigheden.

All Summer was Kilroys debuutroman en haar tweede, Tenderwire, is nóg iets beter, vooral vanwege de zwarte humor. Ik heb beide boeken vier sterren gegeven, maar eigenlijk zou dat 4- voor All Summer moeten zijn en 4+ voor Tenderwire. Onlangs is Kilroys derde roman, All Names Have Been Changed, uitgekomen. Even wachten tot er een goedkope aanbieding van is en dan aanschaffen voor de nog-te-lezen-plank, die volgens mijn gegevens op LibraryThing inmiddels 600 boeken telt. Jemig, ik lijk wel een idioot die De Oorlog heeft meegemaakt en blikken met snert hamstert.

Geen opmerkingen: