Henna en geheimen in Jaipur

Alka Joshi,

The Henna Artist (India 2020)
Roman, 370 pp.

Nederlandse titel: De henna-kunstenares

Deel 1 van de Jaipur-trilogie

Alka Joshi,

The Secret Keeper of Jaipur (India 2021)

Roman, 375 pp.

Nederlandse titel: De geheimen van Jaipur

Deel 2 van de Jaipur-trilogie

Er is iets waar ik volgens mij beter in ben dan andere mensen, en dat is virussen oplopen rond of tijdens de feestdagen - al sinds de vroege jaren tachtig ben ik daar een kei in. De afgelopen jaren werd het niks, vanwege de lockdowns die we hadden, maar dit jaar rond de jaarwisseling was het weer ouderwets raak: binnen een minuut twee streepjes op de zelftest. Yes! Mijn eerste coronabesmetting! En dat viel niet mee, ondanks de vaccinaties die ik altijd enthousiast ophaal. Ik had dagenlang koorts, zware verkoudheid, nare hoest, hevige gewrichtspijn en geen enkele eetlust. Mijn dagen bestonden uit op de bank hangen, klappertandend in bed liggen en (tijdens de betere momenten) wat lezen. Het juiste boek is in zulke tijden cruciaal. Het mag niet te veeleisend zijn, want dat kunnen de koortsige hersentjes niet aan, en het moet de zielige lezer bijna met geweld het verhaal inzuigen, zodat die eventjes helemaal vergeet dat ze zielig is.

En verdomd, ik had in één keer het perfecte boek te pakken. The Henna Artist is het eerste deel van een trilogie en zo meeslepend dat ik in één ruk ademloos ben doorgegaan met deel 2. Dat was net zo goed en ik stond al in de startblokken voor deel 3, toen ik er achter kwam dat dat pas eind maart verschijnt. Gelukkig was ik toen ik net weer begonnen met opknappen, zodat de teleurstelling niet al te keihard toesloeg.

Drie fijne raadsels

Iedereen houdt wel van een fijn mysterie en tot de fijnste behoren vanzelfsprekend die waarin boeken een rol spelen. Ik las de afgelopen tijd drie volstrekt verschillende misdaadromans, maar in alle drie is er iets met boeken. Het ene gaat over drie beroemde schrijvers die een verdwijning proberen op te lossen, het andere begint in een boekwinkel en heeft als hoofdpersoon een boekverkoper en het derde gaat over een verdwenen manuscript dat opgespoord moet worden door een politie-inspecteur die boven de boekwinkel van haar vader woont. Alle drie zijn ze op hun eigen manier de moeite van het lezen waard.

Het einde of een nieuw begin?

Neema Shah,
Kololo Hill (GB 2021)
Roman, 297 pp.
Niet in het Nederlands vertaald

Je zult maar in een land wonen met een krankzinnige dictator die heeft verordonneerd dat alle mensen van jouw bevolkingsgroep binnen drie maanden het land uit moeten, met achterlating van alles wat je hebt opgebouwd. En dat nét nu de familiewinkel eindelijk begint te lopen. Nou heeft de krankzinnige dictator al vaker dit soort oekazes uit doen gaan, zonder dat er iets gebeurde, dus wat doe je? Toch maar voorereidingen treffen om met de hele familie naar een ander werelddeel te verkassen en daar als paupers helemaal opnieuw te beginnen? Of hopen dat het wel weer overwaait? Maar het leger wordt steeds brutaler tegen de mensen van jouw bevolkingsgroep. En niet alleen brutaal, maar ook gewelddadig. Wil je dat jouw zoon inelkaar geslagen wordt, dat jouw dochter verkracht wordt?

Een alternatieve vorm van reizen

In 2020 en 2021 ben ik tot nu toe nog niet verder geweest dan mijn eigen provincie en Friesland. Mensen die mij kennen als iemand die graag naar exotische verre landen reist, denken dat ik daar vast erg onder lijd. Welnee! Ik heb me te fiets op mijn eigen provincie gestort en ik heb in plaats van Tadjikistan of Oeganda of Spitsbergen twee keer een heerlijk weekje op Ameland doorgebracht.

Bovendien heb ik natuurlijk heel wat afgereisd in boeken, niet alleen naar verre landen, maar ook naar andere tijden. Zo verkeerde ik een tijdje in het Engeland van de negende eeuw tijdens de Vikinginvallen, zat ik in zeventiende-eeuws Duitsland, met de moeder van de beroemde astronoom Johannes Keppler, en ging ik in 1950 samen met de (fictieve) eerste vrouwelijke politieofficier van India op zoek naar een moordenaar.

Momenteel verblijf ik in het Maleisië van 1931 waar een mensenetende tijger de streek onveilig maakt en een losse vinger een belangrijke rol speelt. Dat boek heb ik nog niet uit, maar de eerste drie wel, dus daar vertel ik hier graag wat meer over.

En o ja, niet te vergeten: ik verkeerde ook nog een hele tijd in een allang verdwenen Gronings klooster in verband met mijn onderzoek voor de jaarlijkse middeleeuwse verhalenwedstrijd van Godijn Publishing. Tot mijn stomme verbazing ben ik met mijn verhaal in de prijzen  gevallen, de prijs in dit geval zijnde publicatie in een bundel. Deze bundel, getiteld Morietur in armis, wordt op 30 oktober tijdens een middeleeuws feestje officieel gelanceerd. Het omslag ervoor zie je hierboven.

Maar dan nu verder met de drie boeken die ik eerder noemde.

Waar zijn de kinderen?

Deepa Anappara,
Djinn Patrol on the Purple Line (India 2020)
Roman, 368 pp.
Nederlandse versie: Djinn patrouille op de Paarse Lijn

 

Verre reizen zitten er momenteel niet in, maar gelukkig hebben we boeken in overvloed, en dit boek voert je als geen ander mee naar een plek waar je als toerist niet gauw zal komen en die je als vluchtige reiziger nooit van binnenuit zal leren kennen: de sloppenwijk van een grote Indiase stad gezien door de ogen van een jongetje van negen. Ja, het is bittere armoede daar, het is er onveilig en de politie is zo corrupt als de pest, maar omdat de vertelstem onschuldig en onbevangen is, is dit niet een boek waarin de ellende zo overweldigend is, dat je je ervan afkeert. Jai is nog maar negen, en heeft de veerkracht van het kind dat hij is. Hij heeft nooit anders gekend dan het leven in de illegale sloppenwijk, en heeft het niet eens zo heel beroerd, want hij heeft zorgzame ouders, een oudere zus en een dak boven zijn hoofd. Dat is een stuk beter dan sommige leeftijdsgenootjes die niets en niemand hebben. Maar dan verdwijnt een klasgenootje, en even later verdwijnt er een ander kind en vervolgens nog een.

De nonnen op de bergtop

Rumer Godden,
Black Narcissus (GB 1939)
Roman, 368 pp.
Nederlandse titel: De macht van de bekoring

Eigenlijk weet je van te voren al dat dit gedoemd is om te mislukken: een groepje van vijf Anglicaanse nonnen probeert in de jaren dertig in de Indiase Himalaya een Christelijk klooster te stichten in een voormalig paleisje op een onherbergzame bergtop. Ze doen dit op verzoek van de lokale heerser (de Generaal), die wil proberen het slechte karma uit zijn vaders tijd uit te bannen. Die had er zijn maitresses ondergebracht en het paleisje was volledig gewijd aan de zinnelijke geneugten, die zijn zoon nu wil vervangen door iets 'hogers'. Maar je kunt niet een stukje typisch Engelse spiritualiteit ongeschonden transplanteren naar India en de plaatselijke cultuur en geschiedenis met wortel en al uitwissen. Ze hadden het kunnen weten, de nonnen, want de Broeders die er eerder een kloosterschooltje hadden gesticht hadden het ook maar vijf maanden volgehouden. Maar de jonge Zuster Clodagh, voor het eerst in een leidinggevende rol, is vastbesloten er een succes van te maken.

Een universeel verhaal uit India

Madhuri Vijay,
The Far Field (India 2019)
Roman, 448 pp.
Vanaf 7 april 2020 in het Nederlands beschikbaar als Het verre veld


Zelfs als dit geen debuut was, zou dit een hele goede roman zijn. Maar dit is wel degelijk Vijay's eerste roman en daarom des te indrukwekkender. Ze verweeft op perfecte wijze een hoogst persoonlijke zoektocht met politieke thema's, die tegelijkertijd heel Indiaas én universeel zijn. De hoofdpersoon en verteller is Shalini, een bevoorrechte jonge vrouw uit de grote stad Bangalore in Zuid-India. Haar vader is een succesvolle fabrikant, haar overleden moeder was ... ingewikkeld, of bijzonder, als je genereus wilt zijn. Het wordt nergens uitgesproken, wat ik één van de sterke aspecten van deze roman vind, maar waarschijnlijk had ze een bipolaire stoornis. Er was één persoon waar Shalini's moeder moeiteloos mee overweg kon en dat was Bashir Ahmed,  een arme klerenverkoper uit de bergen van Kashmir in Noord-India, die met zijn koopwaar langs de deur kwam. Bashir Ahmed vertelde prachtige verhalen uit Kashmir en sprak anders tegen haar moeder dan andere mensen. Maar ook hem stootte de moeder uiteindelijk af en een paar jaar na haar dood, besluit Shalini - die haar draai maar niet kan vinden - impulsief om naar het verre Kasmir af te reizen om uit te vinden wat er van deze man geworden is.

Euphemismen, Hong Kong, drugs en nog veel meer

Amitav Ghosh,
Flood of Fire (India 2015)
Roman, 624 pp.
Nederlandse titel: Vloed van vuur



Als je de eerste twee delen van de Ibis Trilogie hebt gelezen (hier en hier besproken) dan herken je in de dialogen van dit derde deel onmiddellijk de eigen wereld die Ghosh via zijn taal heeft gecreëerd. En wat een boeiende wereld is dat. Ja goed, het gaat over de Opiumoorlog tussen de Britten en de Chinezen van 1839-1842, maar dat heeft Ghosh er niet van weerhouden om veel humor en lichtheid in het boek te stoppen. Net zo verfrissend is dat hij niet alleen het Britse perspectief maar vooral dat van de betrokken Indiërs en de Chinezen weergeeft. Grappig is hoe hij bijvoorbeeld één van de Indiase personages in China de volgende observatie over de Chinezen laat doen: "I suspect he believes that ordinary Englishmen (...) can petition their government, as people do in China. He doesn’t understand that it isn’t the same in England; these men cannot petition their government or do anything to affect official policy. I suppose everyone finds the despotisms of other peoples hard to comprehend."

Bont en uitbundig

Karan Mahajan
Family Planning (India 2008)
Roman, 264 pp.
Niet in het Nederlands vertaald
16 februari 2017


Dit boek is bijna net zo chaotisch en over-the-top en barstensvol leven als New Delhi, waar het speelt. De familie Ahuja is een soort microkosmos van het chaotische en stampvolle India: maar liefst dertien kinderen van zestien jaar en jonger en nummer veertien is onderweg. Grote gezinnen gezellig? Niet dit grote gezin: "The house was the riots of 1947, the children massacring one another with a calm disrespect for personal boundaries."

Soapster
De oudste zoon is nog maar zestien en schaamt zich zo voor de uitpuilende kinderkamer dat hij geen van zijn vrienden ooit heeft verteld hoeveel broertjes en zusjes hij heeft. 'Waarom in godsnaam zoveel?' vraagt hij aan zijn vader, de minister van Ruimtelijke Ordening, die het als zijn missie ziet om de verkeerschaos van Delhi op te lossen door de aanleg van zoveel mogelijk fly overs. Vader Rakesh moet daarop het antwoord schuldig blijven, want hij kan moeilijk bekennen dat hij zijn lelijke vrouw alleen maar sexy vindt als ze zwanger is. Rakesh heeft bovendien wel meer aan zijn hoofd en biedt even later zijn ontslag aan als minister (voor de 63ste keer). Tegelijkertijd breekt er een politieke crisis in de stad uit omdat een personage uit een populaire soap dood is gegaan (de betreffende acteur wilde de serie uit) en neemt de premier naar aanleiding daarvan een onverwachte en onconventionele stap. O ja, en zoon Arjun richt een abominabel slechte rockband op om indruk te maken op een meisje. Hij is tenslotte zestien.

De aantrekkingskracht van geweld

Rabindranath Tagore,
The Home and the World (India 1915-16)
Roman, 240 pp.
Vertaald uit het Bengaals door Surendranath Tagore



Tagore was voor mij tot nu toe altijd zo'n semi-legendarische naam: een klassieke Indiase schrijver, die ik al jarenlang regelmatig was tegen gekomen, vooral als dichter, maar waarvan ik nog nooit wat had gelezen. Toen ik Wikipedia er eens op nasloeg, bleek dat hij afkomstig was uit een rijke Bengaalse familie van grootgrondbezitters en  in 1913 als eerste niet-Europese schrijver de Nobelprijs voor literatuur had gewonnen. De man was werkelijk van alle markten thuis in de Bengaalse cultuur: hij produceerde vernieuwende poëzie, drama, proza, schilderkunst, reisverhalen, biografieën, muziek, en was ook nog eens een zeer belangrijke invloed in de Europese kennismaking met de Indiase cultuur (en vice versa trouwens). Schandalig eigenlijk dat ik nog nooit iets van deze interessante kunstenaar gelezen had. Hoogste tijd om daar wat aan te doen, vooral omdat ik in april een eindje door Bengalen zou reizen. Het werd één van zijn romans, omdat proza een vertaling uit een heel andere taal meestal beter overleeft dan poëzie en omdat The Home and the World gemakkelijk verkrijgbaar is. Het is zelfs gratis te downloaden op Project Gutenberg.

Rule Britannia onder vuur

J.G. Farrell, 
The Siege of Krishnapur (GB 1973)
Roman, 384 pp.
Niet in het Nederlands verkrijgbaar.



Dit is een briljant geschreven en tevens door en door Brits boek, zowel wat betreft het onderwerp als de humor die er in verscholen zit. Het is het verhaal van een fictief garnizoensplaatsje ergens in een vergeten uithoek van Brits India tijdens de grote opstand van 1857, toen Indiase soldaten een vergeefse poging deden om de Britse overheersing af te schudden. De gecultiveerde Resident, die de Britten in India dezelfde rol toedicht als de Romeinen in Brittannië (brengers van cultuur en beschaving; hij heeft zelfs een dichtclubje ingesteld) doet wat een Victoriaanse heer hoort te doen: hij handhaaft de stiff upper lip en maakt Krishnapur in alle kalmte en waardigheid gereed voor een belegering. Om de humor te kunnen waarderen moet je van tongue-in-cheek en zelfspot houden, en bij voorkeur bekend zijn met Victoriaans Brittannië, maar als dat het geval is ga je, na een wat traag begin, een geweldige leeservaring tegemoet.

Een eigentijdse Romeo en Julia

Priya Basil,
The Obscure Logic of the Heart (GB 2010)
Roman, 409 pp.
Voor zover ik kan nagaan niet in het Nederlands vertaald



Anil studeert architectuur. Lina doet rechten. Hij is de zoon van een schatrijke zakenman. Zij is de dochter van een arme, idealistische advocaat. Hij komt uit Kenia. Zij uit Birmingham. Hij is een niet-religieuze Sikh. Zij is een gelovige moslima. En ze worden smoorverliefd op elkaar. Inderdaad, dit is een onvervalst Romeo en Julia-verhaal, want Anil en Lina zijn nadrukkelijk niet voorbestemd voor elkaar; godsdienst en familie en afkomst staan als torenhoge obstakels tussen hen in, maar ze kunnen niet zonder elkaar. Wat doe je dan?

Een boek als dit zou gemakkelijk kunnen ontaarden in een melodramatische tranentrekker, maar gelukkig heeft Priya Basil het daarvoor veel te goed geschreven en opgebouwd, alhoewel het aanvankelijk nogal schematisch aan doet. In de eerste hoofdstukken blijven de intenties van de auteur nog te veel zichtbaar, maar op een gegeven slaat dat om en worden de personages mensen van vlees en bloed met geloofwaardige emoties en dilemma's, die je onverbiddelijk meeslepen. Bovendien is de roman veel complexer dan een standaardverhaaltje van geliefden-die-tegengewerkt-worden-door-het-lot. Geïntegreerd in het boek zijn lastige vragen over loyaliteit aan familie en over hoeveel iemand wil opgeven voor religieuze en politieke principes. Het gezegde 'Liefde overwint alles' blijkt voor de hoofdpersonen niet meer dan een gemakzuchtige dooddoener: de werkelijkheid is altijd ingewikkelder.

Meer dan zusters

Chitra Banerjee Divakaruni,
Sister of my Heart (India 1999)
Roman, 322 pp.
Nederlandse titel Vriendin van mijn leven


Twee meisjes, geboren op dezelfde dag in hetzelfde huis in Calcutta. Ze zijn geen zusjes, maar  groeien wel samen op en vergroeien zó met elkaar, dat ze een sterkere band hebben dan heel wat echte zusters. De intellectuele en opstandige Anju is de dochter van een aanzienlijke familie, de mooie en gehoorzame Sudha is van heel wat mindere komaf en hun verschil in afkomst zal van belang zijn bij de keus voor een huwelijkskandidaat als ze oud genoeg zijn. Het verhaal wordt afwisselend door Anju en Sudha verteld - op zich geen heel originele techniek, maar Divakaruni past ze op zeer effectieve wijze toe. Sudha kent namelijk een geheim uit het verleden waar Anju geen weet van heeft en dat haar beslissingen en daarmee haar toekomst sterk zal beïnvloeden.

Boeddhisme voor katten

David Michie,
The Dalai Lama's Cat (2012)
Inleiding in het het Tibetaans Boeddhisme in verhaalvorm, 241 pp.
Niet in het Nederlands verkrijgbaar


Trouwe lezers hebben hier al eens eerder een gastbespreking onder ogen gehad van mijn goede vriend de heer M. Schootstra-Spinstra (profiel). Gezien de onverwacht grote populariteit van die bespreking heb ik de heer Schootstra-Spinstra gevraagd of hij niet weer eens een boek wilde recenseren, en warempel! Het heeft hem behaagd om The Dalai Lama's Cat te lezen, speciaal voor dit blog, en hieronder staat een exclusief interview met hem over zijn ervaringen met dit charmante werkje (NOOT: meneer had deze keer geen zin om zelf achter het toetsenbord te kruipen, omdat hij vindt dat zijn poezelige handjes niet geschikt zijn voor typewerk - de aansteller).

Exclusief interview met M. Schootstra-Spinstra, levensgenieter
Het is een zeldzame zonnige ochtend in mei en de heer Schootstra-Spinstra heeft zich bovenop het aanrecht genesteld, omdat hij daar optimaal van de zoninval kan genieten. De gevraagde versnapering heb ik geweigerd, maar ik heb beloofd dat hij na afloop van het interview iets lekkers krijgt. Daar lijkt hij tevreden mee te zijn en ik zet de band aan.

Handel of oorlog?

Amitav Ghosh,
River of Smoke (India 2011)
Roman, 529 pp.
Nederlandse titel: Rivier van mist


Jammer dat deel 3 in deze trilogie nog niet uit is, want ik had meteen wel door willen stomen met het laatste deel van dit boeiende en vermakelijke verhaal in negentiende-eeuwse traditie. In deel 1 (A Sea of Poppies) verbleven we in India en op zee, met een bonte bezetting van kleurrijke personages; hier varen we naar Canton in het gezelschap van enkele van de mensen die we al eerder tegen kwamen en paar nieuwe. Canton was in de jaren dertig van de negentiende eeuw de enige stad met een enclave voor buitenlanders en daarmee de enige plaats waar de Europeanen en Amerikanen handel konden drijven met China. Vooral de opiumhandel was zeer lucratief. Hoewel officieel illegaal, was er jarenlang een soort gedooggebeleid, waardoor de westerse handelaren, mits ze wat voorzorgsmaatregelen in acht namen, rustig hun gang konden gaan.

Exotisch pensioen

Deborah Moggach,
These Foolish Things (GB 2008)
Roman, 256 pp.
Nederlandse titel: Gekkenhuis

Allerlei diensten worden tegenwoordig uitbesteed aan lagelonenlanden, dus waarom de bejaardenzorg niet? Neem een wat vervallen maar sfeervol Victoriaans hotelletje in een grote stad in India, zet er een manager neer wiens vrouw vage paramedische kwalificaties heeft, verbind er voor de vorm een soortemet arts aan, maak een pakkende folder en joepie! de Engelse bejaarden kunnen voor relatief weinig geld genieten van een prettige oude dag in een lekker warm land, waar ouderdom nog in aanzien staat. En noem het vooral geen bejaardenhuis.

Zee van papavers

Amitav Ghosh,
Sea of Poppies (India 2008)
Roman, 496 pp.
In het Nederlands gepubliceerd als Zee van papavers


India is voor elke Westerse bezoeker een overweldigende ervaring: de enorme kleurrijkheid, de schrille contrasten, de ellende naast de enorme vitaliteit; ze maken het één van de meest fascinerende landen waar ik geweest ben. En zo is ook het met dit boek dat zich afspeelt in Calcutta 1836. Een bonte cast van personages zal samen komen op het voormalige slavenschip de Ibis voor een veelbewogen zeereis, maar aan het begin van het boek weten de meesten nog niet eens dat ze hun land zullen verlaten.

Deeti Singh maakt zich zorgen haar papaveroogst en haar zieke man. Zachary Reid, afstammeling van Amerikaanse slaven en blanke meesters, beleeft een avontuurlijke eerste zeereis van Baltimore naar India. De Franse wees Paulette Lambert is opgenomen in de filantropische huishouding van de rijke en schijnheilige Britse koopman Benjamin Burnham. Raja Neel Rattan is (nog) een rijke grootgrondbezitter met een mooie maîtresse. De jonge Jodu heeft zojuist zijn moeder begraven en probeert nu met zijn bootje aan de kost te komen. En de vreemd-komische Baboo Nob Kissen is op zoek naar spirituele verlossing. Allen zullen ze op dezelfde boot naar Mauritius terechtkomen, met nog een aantal andere personages, en allen zullen ze hun leven getransformeerd zien.

Zestig oude foto's

Gail Jones,
Sixty Lights (Australië 2004)
Roman, 249 pp.
Nederlandse titel: Een zee van licht


Deze ambitieuze roman begint met een heel kort raadselachtig beeld uit India, begint dan vervolgens echt in Australië in 1860, gaat naar Engeland en India, en eindigt weer in Engeland. Het is een mooi en complex verhaal. Hoofdpersoon is Lucy Strange, die in 1860 op achtjarige leeftijd wees wordt en gefascineerd is door licht. Als boos tienjarige weesje brandt ze met een vergrootglas gaten in de jurk van de vrouw die haar en haar broertje opvangt, maar later doet ze er constructievere dingen mee: ze gaat fotograferen.

Dit boek bestaat uit zestig korte hoofdstukjes (de sixty lights van de titel, die overigens ook in meer letterlijke zin lichtjes zijn, maar dat blijkt pas tegen het einde). In de eerste helft springen ze in tijd en plaats erg heen en weer, omdat de schrijfster ook het verhaal van de ouders van Lucy en haar broertje Thomas kwijt wil. Pas als Lucy halverwege de roman op de boot naar India stapt om daar met een mogelijke echtgenoot kennis te maken, komt het verhaal op gang en wordt het interessant.

Heilige, excentriekeling of gek?

Oliver Broudy,
The Saint (VS 2011)
Autobiografie, reisverslag, 85 pp.
Smashwords (eBoek, voor nog geen € 1,50 te koop in diverse formaten)


Het elektronische boek heeft onlangs een interessante nieuwe ontwikkeling in gang gezet: de opkomst van het lange literaire journalistieke stuk, dat te uitgebreid is voor krant of tijdschrift en te kort (en daarom niet winstgevend genoeg) om in papieren boekvorm uit te geven. Amazon biedt ze voor een paar dollar te koop aan als Kindle Singles en nieuwe on-line uitgevers als The Atavist en Byliner zijn net begonnen om zich in dit genre te specialiseren. Ik heb onlangs twee exemplaren gelezen van dit nieuwe soort boek, dat zich waarschijnlijk nog het beste laat karakteriseren als een non-fictie novelle, en ben er aangenaam door verrast. Mijn eerste ervaring was met het hier te bespreken boek: The Saint, van Oliver Broudy.

Broudy is een succesvolle New Yorkse journalist, die in 2009 helemaal uitgekeken is op het wereldje waarin hij zich beweegt -

I had begun to notice disquieting changes in myself. A certain bourgie permissiveness that enabled me, for the first time in my life, to begin considering wines over $10 a bottle, and rental cars larger than a golf cart,

- maar ook niet goed weet hij wat hij dan wel wil. Juist op dat moment loopt hij James Otis tegen het lijf, een ultracharismatische, excentrieke multimiljonair die zojuist een verzameling Ghandi-memorabilia ter veiling heeft aangeboden, zich daarmee de woede van heel India op de hals heeft gehaald en nu als boetedoening net als Ghandi minimaal 23 dagen gaat vasten en bijna en passant tevens een poging gaat doen om vanuit India Tibet te bevrijden. En Broudy gaat mee: "It sounded like the ideal curative to my New York ennui. A good strong dose of poverty tourism."

Met humor en een frisse blik de Himalaya door

Michael Palin, 
Himalaya (GB 2005)
Reisverhaal, 296 pp.
In het Nederlands verkrijgbaar onder dezelfde titel


Toen de BBC-serie die hierbij hoort op de buis kwam, heb ik niet gekeken. Ik ga liever zelf op reis dan naar andermans plaatjes te kijken. Maar toen ik plannen maakte voor mijn trip naar Nepal en dit boek voor een habbekrats in elektronische vorm beschikbaar bleek te zijn, ben ik gezwicht en heb ik het in bits en bytes meegenomen op vakantie. Palin (ex-Monty Python) bezoekt in dit boek niet alleen Nepal, maar ook Pakistan, India (om precies te zijn Ladakh, waar ik in 1999 een trektocht maakte), Tibet (waar ik volgend jaar naar toe wil), Bhutan en Bangla Desh.

Himalaya is een tamelijk pretentieloos reisverhaal, zoals Palin zelf de eerste is om toe te geven: "these diaries are stronger on spontaneity than sober reflection". Het is een vlot geschreven dagboek van de maanden dat Palin met filmploeg en al door de Himalaya trok, zonder al te veel beschouwelijke passages, niet zoveel opvallend originele observaties en met hier en daar wat achtergrond. Het bestaat vooral uit humoristische van-dag-tot-dag beschrijvingen, zonder een overkoepelende visie. Maar als vakantielectuur voldoet het prima, vooral om de volgende reden.