Drie minuten met de werkelijkheid

Wolfram Fleischhauer,
Fatal Tango (Duitsland 2001)
Oorspronkelijke titel: Drei Minuten mit der Wirklichkeit
Uit het Duits in het Engels vertaald door de auteur en Kate Vanovitch
Roman, 459 pp.
Nederlandse titel: Tango mortale


Aah, de tango! Buenos Aires! De dans, de muziek! Rond 1880  begonnen in de sloppenwijken, waar het ooit een dans van vooral zwarten en homo's was, nu het domein van de toerist en gespeeld door klassieke musici, maar nog steeds onweerstaanbaar meeslepend. Elke keer als er een stuk genoemd werd in dit boek, zocht ik het op op You Tube en werd ik meegesleurd door de snijdende ritmes, de rauwe melodieën, de verholen melancholie, de strakke expressieve bewegingen. Alleen daarom had dit boek al meteen een streepje voor. Maar het bleek ook nog eens zeer sterk geschreven te zijn en een ontzettend boeiend verhaal te bieden. Ik heb het dus zo langzaam mogelijk verslonden om er zo lang mogelijk van te kunnen genieten.

Het eindeloze schilderij

Pedro Mairal,
Het verdwenen jaar van Salvatierra (Argentinië 2008)
Novelle, 128 pp.
Vertaald uit het Spaans door Connie Rasink


Zoals wel vaker heeft de Nederlandse vertaling van dit boek een omslagfoto die me lichtjes irriteert. Het is nog niet zo volstrekt idioot als bij dit Iraanse boek, maar het suggereert wel iets dat het niet is. Goed, een rivier speelt een belangrijke rol, maar verder gaat het over een stomme zondagsschilder en zijn kunst, en de lezer lokken met een vrouw die - o la la! - haar rok optilt, vind ik een beetje goedkoop. Dan is het omslag van de Engelstalige editie veel passender en intrigerender. Daar staat een speelse schets van rollen schildersdoek op en dat is waar het over gaat: de vier kilometer aan rollen schilderij die de stomme postbeambte Salvatierra na zijn dood in zijn schuur nalaat en die zijn hele volwassen leven documenteren. Alleen de rol voor het jaar 1961 blijkt te ontbreken. Over de zoektocht naar die rol van zijn zoons (twee grijze muizen van in de veertig) gaat dit boek. Dat suggereert trouwens ook weer iets dat het niet echt is, namelijk een mysterie, terwijl het vooral de liefdevolle zoektocht is van twee zoons die hun stomme vader pas echt leren kennen als ze na zijn dood kennis maken met zijn kunst en er achter komen wat er in 1961 is gebeurd en waarom de rol voor dat jaar niet meer in zijn schuur ligt.

Gerechtigheid en corruptie

Eduardo Sacheri,
The Secret in their Eyes (Argentinië 2005)
Roman, 320 pp.
Vertaald uit het Spaans door John Cullen


Als de titel van dit boek bekend klinkt, is dat hoogstwaarschijnlijk omdat de gelijknamige film vorig jaar de Oscar voor de beste buitenlandse film won. Ik zag de film destijds in de bioscoop, was er behoorlijk van onder de indruk en toen ik een tijdje geleden ontdekte dat hij gemaakt was naar een roman waarvan de Engelse vertaling op stapel stond, werd ik toch wel erg benieuwd naar het boek. Meteen gekocht toen het uitkwam en met interesse gelezen.

Wat is echt en wat is schijn?

Adolfo Bioy Casares,
Morel's uitvinding (Argentinië 1940)
Roman, 148 pp.


Dit boek heb ik meer dan 20 jaar geleden eens in de uitverkoop gekocht voor fl. 4,95. Er zat nog een ponskaart in (voor wie weet dat is) en nergens is een streepjescode te bekennen. Eerlijk gezegd had ik het steeds ongelezen in de kast laten staan, omdat het me typisch zo'n moeilijk Latijns-amerikaans boek leek en .. eh.. dat bleek het ook wel een beetje te zijn. Het is zeker niet de detectivelike beach read die één recensent het onlangs ergens noemde en waardoor ik me toch wel op het verkeerde been gezet voel.