Digitaal lezen (slot)

Ik ben nu bijna drie weken een digitale lezer en wou nog even wat ditjes en datjes kwijt op eReadergebied. Ik ben nog steeds enthousiast; vooral het feit dat ik het gemakkelijker vind me op een boek te concentreren met een eReader in mijn hand dan met een papieren exemplaar heeft me verrast. En dat terwijl ik het aanvankelijk irritant vond dat de Kindle geen paginanummers weergeeft, maar met een balkje laat zien hoeveel procent van het boek je hebt gelezen. Inmiddels ben ik daar aan gewend en vind ik het zelfs wel prettig dat ik niet meer geneigd ben om door het boek te bladeren om te kijken hoever het nog is naar het einde van het hoofdstuk; ik word niet meer afgeleid door het fysieke boek.

Daarnaast leek het me aardig om nog wat andere eReadermijmeringen te delen, zoals de volgende.

• Pimp je eReader
  De Kindle is ergonomisch gezien een heel prettig ding, maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld de eReaders van Sony is hij niet verkrijgbaar in aantrekkelijke kleurtjes. De internationale versie die ik heb, is alleen leverbaar in duf-depri-donkergrijs. Gelukkig valt de Kindle heel eenvoudig te pimpen met een leuk skinnetje van Decalgirl (ook voor andere elektronische apparaten, van telefoons tot laptops). Ik heb hem in een cultureel verantwoord vinylhuidje met de waterlelies van Monet gestoken en hij ziet er meteen beeldig uit. Het opplakken is een makkie, zelfs voor een niet al te handig type als ik.
    

Digitaal lezen, aflevering 3

Nu ik bijna een week aan digitaal lezen doe, is het tijd voor een bericht over nadere verkenningen van mijn eReader. Het allerleukste vind ik, als zuinige (import-)Grunninger, tot nu toe misschien wel dat ik voor ruim 10 euro maar liefst drieëntwintig klassiekers heb kunnen aanschaffen: van Marcel Camus' De pest tot de volledige Pallisser en Barsetshire serie van Anthony Trollope (€ 0,67 per serie van zes, inclusief biografie van de auteur). Maar ik heb ook Room van Emma Donoghue gekocht, omdat ik dat als papieren boek aan het lezen was en graag de leeservaringen wilde vergelijken.

Enigszins tot mijn verbazing vond ik al gauw de elektronische versie wel zo prettig, in de eerste plaats omdat het lichte eReadertje prettiger vasthoudt dan een dikke paperback die voortdurend de neiging heeft om dicht te slaan. Ik lees met de Kindle in mijn linkerhand, waardoor mijn rechterhand volledig vrij is voor het vasthouden van een glas van het een of ander. Ideaal voor als je in bed leest. Maar ook in de trein vond ik de elektronische versie erg handig, niet alleen omdat de Kindle duidelijk  lichter en dunner is dan de gemiddelde paperback, maar ook omdat ik nu onderweg aantekeningen kan maken, zonder een notitieboekje ofzo  mee te hoeven zeulen.

Digitaal lezen, aflevering 2

De Kindle 3  naast de dagboeken van Fanny Burney uit 1842

Ik heb een Kindle! Ik was voorlopig niet van plan om een eReader te kopen (mocht niet van mezelf, nog teveel ongelezen papieren boeken in de houten kast), maar toen ik in november het plan opvatte om dit voorjaar een trektocht in Nepal te maken waar ik inclusief slaapzak maar 10 kilo aan bagage mee mag, was ik niet meer te houden. Nu moest ik wel een e-reader aanschaffen, anders kon ik óf maar één boekje meenemen óf moest ik twee-en-een-halve week in dezelfde vieze kleren rondsjouwen. Het laatste is asociaal op een groepsreis en het eerste was natuurlijk ondenkbaar. God zij geprezen: hier was dus eindelijk mijn excuus om mezelf op een eReader te trakteren.

Toen ik hem eind november bestelde, was de verwachting dat hij eind januari zou arriveren, maar afgelopen vrijdagnacht kreeg ik onverwacht het bericht dat ze hem zojuist op het vliegtuig hadden gezet, en verdraaid: maandagochtend was-ie er al. Compleet met de boeken erop die ik zondag on-line had gekocht terwijl het apparaat in het vliegtuig zat. O, de wonderen der techniek.

Digitaal lezen

Eindelijk modern! Ik heb de eReader (Sony Reader Touch Edition PRS600) van mijn buurman te leen. Hij gebruikt hem voor zijn bedrijf en is momenteel met vakantie, dus nu mag ik er een week mee spelen. Het apparaat heeft een sexy rood kleurtje, zodat het qua uiterlijk wel goed zit, maar hoe zit het met de rest?

• Formaat en gewicht
  Het ding is lekker dun en klein, perfect om mee te nemen in de trein of op het soort bergwandelvakanties dat ik graag doe, waar je (inclusief slaapzak en -matje) maar 12 kilo mee mag nemen. Ik zie me nu al met honderden virtuele boeken in een zijzakje van mijn rugzak door de Himalaya huppelen.
   
• Bedieningsgemak
  Ik vermoed dat zelfs mijn zwaar technofobe moeder hier vrij moeiteloos een boek op zou kunnen lezen. Je zet het ding aan, er verschijnt een hoofdmenu met ikoontjes (zie plaatje) en je duwt met je duim of pink of wat dan ook op "Boeken", of als je al in een boek bezig was op "Doorgaan met lezen", waarna je precies op de pagina belandt die je de vorige keer had verlaten. Doodsimpel.