Vanuit het hart van Afrika

Petina Gappah,
Out of Darkness, Shining Light (Zimbabwe 2019) 
Roman, 320 pp.
Nederlandse titel: Vanuit het duister stralend licht


Iedereen kent wel het verhaal van de Schotse missionaris dr. David Livingstone: ging in de binnenlanden van Afrika op zoek naar de bronnen van de Nijl, en probeerde om via de verspreiding van het Christendom de Arabische slavenhandel te stoppen; liet jaren niks van zich horen, totdat de Amerikaanse journalist Henry Morton Stanley hem uiteindelijk vond en hem naar verluidt begroette met de onsterfelijke woorden "Dr. Livingstone, I presume?" Maar er is nog een ander verhaal, namelijk dat van de moedige Afrikaanse dragers, krijgers en vrouwen die na zijn dood in 1873 zijn lichaam van de binnenlanden naar de kust brachten, zodat hij begraven kon worden in zijn eigen land.

This is how we carried out of Africa the poor broken body of Bwana Daudi, the Doctor, David Livingstone, so that he could be borne across the sea and buried in his own land. For more than one thousand and five hundred miles, from the interior to the western coast, we marched with his body; from Chitambo to Muanamuzungu, from Chisalamala to Kumbakumba, from Lambalamfipa to Tabora, until, two hundred and eighty-five days after we left Chitambo, we reached Bagamoyo, that place of sorrow, whose very name means to lay to rest the burden of your heart.

Het was een lange reis vol ontberingen en Gappah geeft in dit boek een stem aan twee van de deelnemers, de slavin-kokkin Halima en de bevrijde slaaf Jacob Wainwright, allebei historische figuren.

An exclusive interview with Petina Gappah

Author's picture from www.petinagappah.com

Yesterday I reviewed An Elegy for Easterly, the award winning short story collection by Zimbabwean author Petina Gappah. Ms Gappah is an interesting new voice to look out for. She is also remarkably versatile: apart from being a writer she is a lawyer who works in Geneva for in an international organisation that provides legal aid on international trade law to developing countries. And guess what: she quite likes the Dutch, even supports our team in the current World Championship and is going to spend part of the summer of 2011 in Amsterdam. She graciously consented to do an interview by e-mail, which you can read below.

Which of the stories is your favourite and why? 

Most definitely The Mupandawana Dancing Champion because it makes everyone who reads it laugh. I wrote in the voice of someone completely different from me, so it is one that demanded the most of my imagination. I also like the Negotiated Settlement, I think it is a technically good story ... inhabiting two view points to tell the same story.  I hope to do more of that in other work.

Verhalen uit een land waar dankzij de inflatie iedereen miljardair is.

Petina Gappah,
An Elegy for Easterly (Zimbabwe 2009)
Korte verhalen, 275 pp.
Nederlandse titel: De danskampioen



Deze bundel won de Guardian First Book Award. Op zich niet meteen aanleiding voor mij om hem in huis te halen, want er moeten ook intrinsieke redenen zijn waarom een boek me aanspreekt. Ik ben als rechtgeaarde langeafstandsloper niet zo dol op korte verhalen, dus ik las de positieve besprekingen, registreerde het mooie omslagplaatje met de jacaranda's en meer niet. Totdat ik het relaas van een Britse blogger over deze bundel onder ogen kreeg. Zij had zich verveeld met de verhalen, vond er niks aan en begreep niet waar die prijs vandaan kwam. Wat er gebeurde er vervolgens? De schrijfster Gappah linkte heel sportief naar deze negatieve bespreking op haar eigen blog, de dames hadden een vriendelijke e-mailwisseling en de Britse blogger schaamde zich een beetje voor haar (in mijn ogen tikje luie en niet zo opmerkzame) bespreking.

Sympathiek vond ik dat ze hier vervolgens eerlijk verslag van deed, wat weer tot gevolg had dat ik prompt geïntrigeerd raakte door Petina Gappah, vooral toen ik ontdekte dat ze een soortgenoot (d.w.z. jurist) is. Ik heb bovendien geleerd dat boeken die door de pers enthousiast onthaald worden en door veel gewone lezers worden afgedaan als 'saai' en 'niks aan' vaak juist minder in het oog springende literaire kwaliteit hebben van het soort dat mij wel aanspreekt. En zo kwam ik toch nog deze verhalenbundel te lezen.