Hoe breng ik de VS ten val?

Terry Hayes,
I Am Pilgrim (GB 2013)
Roman, 624 pp.
Nederlandse titel: Ik ben Pelgrim



Ben je op zoek naar een lekkere thriller volgens het boekje? Zo eentje die al je aandacht opslokt zodra hij eenmaal echt op gang is? Hoeft hij niet ontzettend origineel te zijn, maar wel goed geschreven? Dan hoef je niet verder te zoeken, want hier is-ie. I Am Pilgrim doet precies wat een prima thriller hoort te doen, zonder verder al te veel pretenties te hebben. Ik heb er een aantal heerlijk spannende uren mee doorgebracht.

Zoals ik al zei, opvallend origineel is het boek niet. Het houdt zich aan de regels van het genre en is in die zin tamelijk voorspelbaar. Maar de schrijver weet feilloos hoe hij die regels met maximum effect moet toepassen. Terry Hayes is van oorsprong scenarioschrijver en dat is in twee opzichten goed merkbaar. Ten eerste kan het boek zo verfilmd worden en het zou me niks verbazen als de filmrechten al verkocht zijn. Ten tweede weet Hayes precies hoe je spanning opbouwt en hoe je de aandacht van de kijker lezer vasthoudt. Wat dat betreft is hij een echte vakman. Hij weet ook hoe  de moderne boeman er uitziet: dat is een hoogopgeleide moslimterrorist die een manier heeft uitgedacht om in zijn uppie de VS volledig te ruïneren (en de rest van de westerse wereld mee te slepen).

Een huis in Afghanistan

Asleem Nadam,
The Wasted Vigil (GB/Pakistan, 2008)
Roman, 336 pp.
Nederlandse titel: De vergeefse wake


Een huis aan een meer aan de voet van de bergen van oostelijk Afghanistan. Het wordt omringd door uitgebreide, verwilderde boomgaarden. De binnenmuren van het huis zijn lang geleden beschilderd door een kunstenaar met weelderige afbeeldingen gewijd aan de zintuigen: één kamer voor het gehoor, één voor de geur, waarbij elke kamer een artistiek ode is aan de aardse schoonheid die de mens omringt.

Hier woonde in de jaren zeventig een artsenechtpaar bestaande uit een Britse man en een Afghaanse vrouw, met hun dochter. Maar toen kwamen de Sovjets, daarna de Taliban en nu is alleen de Britse man nog over. Zijn dochter is in de Sovjettijd verdwenen, zijn vrouw is in de Talibanperiode overleden, en de man heeft nog maar één hand. De muurschilderingen zijn ooit door hem bedekt met modder om ze te beschermen tegen de godsdienstige vernielzucht van de Taliban, maar nu de Amerikanen zijn gekomen, kan hij de verboden afbeeldingen geleidelijk aan weer tevoorschijn halen. De boeken van het echtpaar zijn door de vrouw in dezelfde periode in paniek één voor één tegen het plafond gespijkerd om ze aan de aandacht van de Taliban te onttrekken. Zo nu en dan laat er eentje los, om met een plof naar beneden te vallen. Ook is er een voormalige parfumfabriek, destijds opgezet door de arts om Afghaanse vrouwen onder het regime van de Taliban werk en een bron van inkomen te bieden. Onder dit gebouw ligt, half opgegraven, het gevallen hoofd van een enorm Boeddhabeeld, uit de tijd voordat de Islam naar Afghanistan kwam.