Pijnlijk, wijs en poëtisch

Peter Hobbs,

In the Orchard, the Swallows (GB 2012)

Roman, 149 pp.

Helaas niet in het Nederlands verkrijgbaar

Peter Hobbs zal niet gauw een bekende naam worden bij het grote publiek, laat staan een bestsellerauteur, maar oh, wat schrijft hij ongelooflijk mooi. Lang geleden las ik al een korte roman van hem over een jonge Methodistische predikant in de negentiende eeuw (The Short Day Dying). Dat klinkt vreselijk saai, ook al omdat er niet veel gebeurt, maar het bleek een pareltje te zijn. Toen dit boek uitkwam heb ik het dan ook snel gekocht – om het vervolgens op de plank te laten verstoffen. Want het gaat over een jonge man in Pakistan, die 15 jaar ten onrechte in de gevangenis heeft zitten wegrotten en nu weer terug is op de plek waar hij opgroeide en had ik daar wel zin in? Nee, ik kon me er maar niet toe zetten om het te lezen, totdat het moment onlangs kennelijk rijp was. Ook In the Orchard, the Swallows bleek een pareltje te zijn. Als ik nog sterretjes uitdeelde, zou dit boek  het maximale aantal krijgen.

Een alternatieve vorm van reizen

In 2020 en 2021 ben ik tot nu toe nog niet verder geweest dan mijn eigen provincie en Friesland. Mensen die mij kennen als iemand die graag naar exotische verre landen reist, denken dat ik daar vast erg onder lijd. Welnee! Ik heb me te fiets op mijn eigen provincie gestort en ik heb in plaats van Tadjikistan of Oeganda of Spitsbergen twee keer een heerlijk weekje op Ameland doorgebracht.

Bovendien heb ik natuurlijk heel wat afgereisd in boeken, niet alleen naar verre landen, maar ook naar andere tijden. Zo verkeerde ik een tijdje in het Engeland van de negende eeuw tijdens de Vikinginvallen, zat ik in zeventiende-eeuws Duitsland, met de moeder van de beroemde astronoom Johannes Keppler, en ging ik in 1950 samen met de (fictieve) eerste vrouwelijke politieofficier van India op zoek naar een moordenaar.

Momenteel verblijf ik in het Maleisië van 1931 waar een mensenetende tijger de streek onveilig maakt en een losse vinger een belangrijke rol speelt. Dat boek heb ik nog niet uit, maar de eerste drie wel, dus daar vertel ik hier graag wat meer over.

En o ja, niet te vergeten: ik verkeerde ook nog een hele tijd in een allang verdwenen Gronings klooster in verband met mijn onderzoek voor de jaarlijkse middeleeuwse verhalenwedstrijd van Godijn Publishing. Tot mijn stomme verbazing ben ik met mijn verhaal in de prijzen  gevallen, de prijs in dit geval zijnde publicatie in een bundel. Deze bundel, getiteld Morietur in armis, wordt op 30 oktober tijdens een middeleeuws feestje officieel gelanceerd. Het omslag ervoor zie je hierboven.

Maar dan nu verder met de drie boeken die ik eerder noemde.

Twee missers en een hit

Gek is dat. Soms ga je lekker voor een boek zitten dat door iedereen gretig verslonden wordt; je rekent op het equivalent van een bak chips (lage voedingswaarde, hoge amusementswaarde) en dan wil het maar niet leuk worden. Een andere keer begin je, onder het motto och-je-weet-maar-nooit, aan een auteur die zelf haar boeken publiceert, en blijf je maar doorvreten. Dat soort ervaringen had ik de laatste tijd een paar keer.

Ik las eerst een razend populaire roman die onlangs uit kwam, en waar ik  niks aan vond. Ik las vervolgens het debuut uit de jaren tachtig van een inmiddels veelgeprezen fantasy-auteur en vond er weer niks aan. En toen las ik deel 1 uit een serie van een tamelijk onbekende schrijver, stoomde enthousiast door naar deel 2 (dat nóg beter was) en raakte heel erg gefrustreerd toen aan het eind daarvan bleek dat de geplande tweeluik bij nader inzien was uitgegroeid tot een drieluik - en dat deel 3 nog lang niet uit was.

Zomerfantasieën

Hallo hallo! Is daar nog iemand? Of zijn jullie allemaal al op vakantie? Voor iedereen die binnenkort weggaat en voor het zware dilemma staat welke boeken mee te nemen heb ik vandaag heel behulpzaam een drietal aanbevelingen bij elkaar geblogd. En dat ik drie kortere besprekingen in één bericht prop heeft niks te maken met het feit dat ik maar achterblijf lopen met besprekingen. Echt niet. Het is gewoon pure vakantieservice. Ook voor de lezers die niet weggaan en toch dat lekker luie zwoele zomergevoel willen ondergaan.

Op vakantie grijpen velen onder ons even niet naar Verantwoorde Literatuur, maar naar lichte kost: smakelijke wegleesboeken voor op een Mediterraan terrasje, het strand van Ameland, dat rustgevende bergbeekje of gewoon een paar zalige lapzwanzerige weken thuis. Installeer je met een glas witte wijn, een schuimend biertje of een glas ijskoude prik (thee of koffie mag trouwens ook) en geef je over aan de fantasiewereld van één van de boeken hieronder. Ze hebben alle drie de noemer fantasy gemeen, maar verder zijn dit volkomen verschillende soorten verhalen: van dolle pret met paranormale kwelgeesten, via een hele dikke avonturenroman in tropische zeeën (maar zonder piraten) tot een prachtige hervertelling van een sprookje, dus er moet voor iedereen wel wat bij zitten, nu George R.R. Martin verdorie nog steeds niet het beloofde zesde deel van zijn Game Of Thrones-serie af heeft.

Met humor en een frisse blik de Himalaya door

Michael Palin, 
Himalaya (GB 2005)
Reisverhaal, 296 pp.
In het Nederlands verkrijgbaar onder dezelfde titel


Toen de BBC-serie die hierbij hoort op de buis kwam, heb ik niet gekeken. Ik ga liever zelf op reis dan naar andermans plaatjes te kijken. Maar toen ik plannen maakte voor mijn trip naar Nepal en dit boek voor een habbekrats in elektronische vorm beschikbaar bleek te zijn, ben ik gezwicht en heb ik het in bits en bytes meegenomen op vakantie. Palin (ex-Monty Python) bezoekt in dit boek niet alleen Nepal, maar ook Pakistan, India (om precies te zijn Ladakh, waar ik in 1999 een trektocht maakte), Tibet (waar ik volgend jaar naar toe wil), Bhutan en Bangla Desh.

Himalaya is een tamelijk pretentieloos reisverhaal, zoals Palin zelf de eerste is om toe te geven: "these diaries are stronger on spontaneity than sober reflection". Het is een vlot geschreven dagboek van de maanden dat Palin met filmploeg en al door de Himalaya trok, zonder al te veel beschouwelijke passages, niet zoveel opvallend originele observaties en met hier en daar wat achtergrond. Het bestaat vooral uit humoristische van-dag-tot-dag beschrijvingen, zonder een overkoepelende visie. Maar als vakantielectuur voldoet het prima, vooral om de volgende reden.

Wie vermoordde de dictator?

Mohammed Hanif,
A Case of Exploding Mangoes (Pakistan 2008)
Roman, 295 pp.
Nederlandse titel: Een kist ontploffende mango's


Op 17 augustus 1988 stapte generaal Zia-ul-Haq, dictator van Pakistan, in zijn presidentiële vliegtuig om er even later in heel veel stukjes weer uit te vliegen. De kist werd opgeblazen en tot op de dag van vandaag is niet duidelijk wie er achter deze aanslag zat of zelfs hoe die werd uitgevoerd. Mogelijk was er sprake van giftige gassen, maar dat is slechts speculatie. Een mooi onderwerp voor een roman dus, want de schrijver kan lekker zelf gaan invullen.

Op de omslag wordt dit boek een politieke trhiller genoemd, maar dan denk ik toch meer aan een verhaal à la David Baldacci, terwijl dit veel eerder een satire is - van de ingewikkelde soort wel te verstaan, want je moet je hoofd er behoorlijk goed bijhouden om uit te vogelen hoe het nu eigenlijk in elkaar zit. Maar dan word je wel beloond met een exuberant, ingenieus verhaal dat spits en geestig is geschreven.

Een Pakistaanse stem

Mohsin Hamid,
The Reluctant Fundamentalist (Pakistan 2007)
Roman, 184 pp.

Nederlandse titel: De val van een fundamentalist

"Excuse me sir, but may I be of assistance? Ah, I see I have alarmed you! Do not be frightened by my beard: I am a lover of America. I noticed that you were looking for something; more than looking, in fact you seemed to on a , and since I am both a native of this city and a speaker of your language, I thought I might offer you my services."

Interessante opening van een interessant boek, waar weliswaar het nodige op aan te merken is, maar dat toch de moeite van het lezen waard is. Het hele boek bestaat uit één monoloog. We horen alleen het verhaal van de jonge Pakistaan Changez, die in Lahore een onbekende Amerikaan aanklampt en hem over zijn leven vertelt. Uit de reacties van Changez kunnen we afleiden dat de Amerikaan zich niet op zijn gemak voelt met een bebaarde moslim en Changez speelt hier plagerig op in. Maar is Changez de fundamentalist uit de titel?