Ethiopië: geen gewoon Afrikaans land

Jammer dat iedereen bij de naam Ethiopië meteen aan hongersnood en burgeroorlog denkt. Niet dat het nu een welvarend land is (integendeel, het is straatarm), maar het is er al weer jaren redelijk veilig en de tijd dat mensen massaal verhongerden is gelukkig ook voorbij. In plaats daarvan heb je een land met prachtige bergen en een stokoude cultuur die je gerust uniek kunt noemen. Wist je bijvoorbeeld dat Ethiopië nooit gekolonialiseerd is geweest en dat het al eeuwen christelijk was, toen wij nog bekeerd moesten worden?

Reisgegevens Periode:  april/mei 2018 Soort reis:  georganiseerde rondreis Organisatie:  Rosetta Reizen Accommodatie: kleinschalige hotels Bezocht: Addis Abeba, Debre Markos, Bahir Dar, Gondar, Debark, Aksum, Mekele, Lalibela Weer: aangenaam warm (zelden tè), enkele minieme buitjes

Vrouwen in het plaatsje Yeha, waar we een tempel uit 800 v. Chr. bezochten.

Levens uit een heel bijzonder land

Ethiopische koffieceremonie
(bron: Wikipedia)

Binnenkort ga ik naar Ethiopië met vakantie! Het is een land waar ik al heel lang naar toe wil, omdat het zo bijzonder en hier zo onbekend is. Het heeft een stokoude cultuur, die in veel opzichten heel anders is dan in de rest van Afrika. Wist je bijvoorbeeld dat de Ethiopiërs zich al rond het jaar 340 bekeerden tot het Christendom, een paar eeuwen vóór wij dat deden? Dat het nooit gekolonialiseerd is en dus relatief weinig westerse invloeden kent? Dat het voormalige koningshuis beweerde af te stammen van Salomon en de koningin van Sheba? Dat het een andere kalender heeft met 13 maanden en dat de jaartelling ook afwijkt? Dat het zijn eigen schrift heeft? En dat de koffieboon er oorspronkelijk vandaar komt?

Om me in te lezen raadpleeg ik natuurlijk altijd de standaardreisgidsen, voor de praktische informatie, maar het is ook waardevol om niet-toeristische boeken van Ethiopiërs zelf te lezen, voor de blik van binnenuit. En zo kwam ik uit bij het leven van een traditioneel levende Ethiopische vrouw die bijna de hele twintigste eeuw meemaakte, en de memoires van een ingenieur die in de jaren zeventig in de communistische revolutie verstrikt raakte. Beide boeken zijn uitstekend geschreven en zeer de moeite waard, ook als je van plan bent om nooit naar Ethiopië te gaan.