maandag 10 mei 2010

De gruwelen en zegeningen van het moederschap

Sophie Hannah,
The Point of Rescue (GB 2008)
Roman, 456 pp.
ISBN 9780340933121, Hodder
9 mei 2010


Vroeger was alles zo lekker simpel. De man won de kost en de vrouw bleef thuis met de kinderen en vond haar levensvervulling in het moederschap. <sarcasme>Kon niet misgaan, iedereen gelukkig</sarcasme>. Het moderne leven is een stuk ingewikkelder. Sommige vrouwen vinden alle koters vervelend, en nog weer andere vrouwen zijn weliswaar dol op hun kroost, maar vinden hun baan stiekem veel leuker. Dit soort moderne levensproblemen speelt een cruciale rol in deze thriller van Sophie Hannah, haar derde alweer en de eerste die ik las.

Hoofdpersoon Sally is een perfectioniste met een voltijdse onderzoeksbaan, twee kleine kinderen en een chaotische echtgenoot. Ruim een jaar geleden was ze zo overspannen dat ze er er stiekem een week tussenuit kneep in een luxe hotel in Yorkshire (het thuisfront wijsmakend dat ze voor haar werk weg moest), waar ze zonder erop uit te zijn een kortstondige affaire had met een zekere Mark Bretherick die ze daarna nooit meer dacht te zien. Tot vandaag. Het gezin van deze man is op het nieuws, en hoe: zijn vrouw Geraldine heeft hun dochtertje Lucy gedood en daarna zelfmoord gepleegd. Even later verschijnt Mark zelf in beeld en nu is de schok nog groter, want hij ziet er volledig anders uit dan de Mark met wie Sally haar affaire had, terwijl verder alle details identiek zijn. Wat is hier aan de hand? Wie is de echte Mark Bretherick?

Vanaf nu gebeuren er vreemde dingen in Sally's leven. Iemand lijkt haar dood te willen hebben, ze wordt gevolgd en een onverlaat steekt haar autobanden lek. Helaas kan Sally nergens haar verhaal kwijt, want dan komt haar dirty week in Yorkshire uit en ze wil voor geen goud man of kinderen kwetsen of kwijt raken. Inmiddels is de politie druk bezig met de dood van Geraldine en Lucy, en rijzen er twijfels of de moord en zelfmoord  wel echt het werk van Geraldine waren.

Sophie Hannah is een competente thrillerschrijfster. Ze wisselt drie verhaallijnen met elkaar af (een ik-relaas in de tegenwoordige tijd van Sally; de wederwaardigheden van de betrokken rechercheurs; een dagboek van een jaar eerder van Geraldine) en maakt daar vakkundig één spannend doorlopend verhaal van. Elk fragment geeft steeds een beetje informatie prijs en stuwt daarbij de plot voort in plaats van die op te houden, zoals nog wel eens wil gebeuren in mindere thrillers die van gezichtspunt naar gezichtspunt hoppen. De rechercheurs zijn ook met de nodige zorg neergezet: ze hebben elk hun privébeslommeringen; er zit een platte sexist tussen, een slimme vrouw, een allochtoon, en er is een soort romance - al met al best onderhoudend.

Zoals bij veel thrillers vond ik ook hier de ontknoping en het motief van de slechterik een tikje vergezocht en onwaarschijnlijk. Ik heb wel eens het idee dat thrillerauteurs vaak zulke ingenieuze plots bij elkaar verzinnen, dat het niet meer mogelijk is om daar een realistische ontknoping aan te breien, terwijl ze het hele boek door juist zo hun best hebben gedaan om alles zo levensecht te doen overkomen.  Niettemin is dit een uitstekend boek voor een lange treinreis (ik heb het grotendeels tussen Groningen en Amsterdam en vice versa gelezen) en daarmee voldeed het prima aan de verwachtingen.

Dit boek (dat in het Nederlands werd uitgebracht onder de titel Moederziel) en de andere boeken uit de serie rond rechercheurs Zailer en Waterhouse worden momenteel bewerkt tot een tv-serie, zo lees ik op de officiële webstek van Sophie Hannah, die tevens een bekende dichter schijnt te zijn (ik kende haar niet, maar ik doe - o schande - al jaren nauwelijks nog aan poëzie lezen).

4 opmerkingen:

  1. Heb je recensie even vluchtig gescand, want toevallig heb ik dit boek net uit de biep gehaald, ben benieuwd!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Veel leesplezier! En laat me weten wat je ervan vindt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja, met veel plezier gelezen, maar toch niet briljant. Ergerde me aan die lange stukken 'dagboek' en ook een beetje aan de ik-stukken van Sally. Maar wel zo'n verhaal dat je wilt weten hoe het afloopt en doorleest tot diep in de nacht, dat is vakvrouwschap.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mee eens. Niet briljant, maar voor het genre wel knap geschreven. Zo nu en dan wil je ook wel eens gewoon aan een boek gekluisterd worden zonder na te hoeven denken.

    BeantwoordenVerwijderen