vrijdag 21 maart 2014

"Ghostbusters" meets "Spooks" and produces Rooks

Daniel O'Malley,
The Rook (Australië 2012)
Roman, 515 pp.
Nederlandse titel: De Dame
15 maart 2014


We beginnen met een recept. Men neme allereerst Spooks, de razendsnelle BBC-serie over de Britse geheime dienst. Men neme vervolgens Ghostbusters, de lekker melige film over een bedrijfje dat gevaarlijke paranormale wezens uitroeit. Men sluite deze twee tenslotte samen met een paar flessen drank op in een luxe hotelkamer en de liefdesbaby die het resultaat is van deze bezopen kruising, is ... The Rook. Dit is een boek dat je geen moment serieus moet nemen. Laat je gewoon lekker meeslepen en je krijgt een stukje vermaak van de bovenste plank.

Hoofdpersoon Myfanwy Thomas slaat aan het begin van het boek in een Londens park haar ogen op, lijdend aan totaal geheugenverlies, en omringd door lijken met latex handschoenen aan. Wat voor bizarre slachtpartij heeft hier in godsnaam plaatsgevonden? En hoe komt dat zij de enige overlevende is? In haar jaszak treft ze een brief aan met instructies en een aanzet tot een uitleg die de zaak alleen maar eigenaardiger maakt. Want wat blijkt? We hebben hier te maken met een ultrageheime en eeuwenoude overheidsorganisatie (the Chequy, spreek uit: sjekkie) die net als MI5 en MI6 waakt over de veiligheid van Britse burgers, maar dan voor zover het paranormale verschijnselen betreft. Wordt er ergens in een huis in de provincie een snelgroeiende schimmel met bewustzijn ontdekt die mensen inkapselt? Laat de plaatselijke politie het pand afzetten met waarschuwingen voor asbest, laat één van de elitecorpsen van de Chequy aanrukken, en zij maken het griezelige verschijnsel onschadelijk. Volkomen belachelijk en vreselijk leuk, want O'Malley heeft er een verrukkelijk thrillerverhaal omheen gefantaseerd.

De leden van de Chequy zijn zelf ook geselecteerd vanwege hun bovennatuurlijke krachten. De een kan moeiteloos door muren heenlopen, de ander kan op commando giftige gassen uit zijn poriën laten komen. Maar er is een verrader in de top van de organisatie, een dubbelagent dus, en tot overmaat van ramp lijkt een uiterst gevaarlijke vijandelijke organisatie, waarvan men dacht dat die een paar eeuwen geleden onschadelijk was gemaakt, stiekem de kop weer opgestoken te hebben. Zaak is om uit te zoeken wie de dubbelagent is en of de vijand inderdaad bezig is met een invasie van Groot Brittannië. Tussen de bedrijven door moet Mywanfwy er bovendien achter zien te komen hoe ze zonder geheugen in dat park is beland en wie ze precies is en wat ze eigenlijk doet.

Zoals ik al zei, het is een volstrekt absurd verhaal, maar O'Malley heeft er een pageturner van jewelste van gemaakt. Het idee van een hoofdpersoon met geheugenverlies die geen flauw benul heeft in welk wespennest ze terecht is gekomen, is een uitstekende vondst, want zij weet net zo weinig als de lezer en dat geeft de schrijver mooi de gelegenheid om lezer en hoofdpersoon samen op ontdekkingstocht te sturen. Het bestaan van de Chequy is voor beiden een volslagen verrassing, zodat O'Malley op ongeforceerde wijze hele stukken over geschiedenis en werking van deze club kan oplepelen. Het grappige is dat de Chequy in veel opzichten een typisch ambtelijke organisatie is, compleet met een sjiek opleidingsinstituur, alleen dan bestuurd door vampiers en types die je dromen kunnen binnen dringen. Naast ontzettend grappig is het ook nog eens ontzettend spannend. Want de dubbelspion moet ontmaskerd worden, de vijand wordt steeds brutaler en gevaarlijker, en het leven van Myfanwy is permanent in gevaar.

Ik heb helemaal niks met het paranormale en bovennatuurlijke, ik loop niet echt warm voor spionageverhalen, maar O'Malley heeft me met succes ingekapseld en ik vond maar wat jammer toen het verhaal uit was. Gelukkig is dit boek zo succesvol gebleken dat O'Malley al druk bezig is met een vervolg en het mooiste zou zijn als dat aan het begin van deze zomer komt, want The Rook is de perfecte vakantielectuur en ik zou het vervolg graag meenemen op reis.

PS Aarzel om niet om je eigen commentaar toe te voegen. Ik stel het zeer op prijs als mensen de moeite nemen om reacties of aanvullingen te plaatsen!

6 opmerkingen:

  1. This sounds very good and I have downloaded a sample to my Kindle. The English reviewers on Amazon complain about American spellings - color instead of colour, etc, etc. Oh we British hate that! I shall close my eyes when I see that.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oddly enough I did not notice the American spellings, probably because I was having such a good time with the story. It's very silly, but tremendous fun and I hope you it enjoy it as much as I do.

      Verwijderen
  2. je brengt het wel aanstekelijk maar kweenie ...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. In dat geval geldt waarschijnlijk 'bij twijfel niet doen'. Humor is zo persoonlijk. Waar de een zich bescheurt, haalt de ander de schouders op.

      Verwijderen
  3. Dit klinkt heel leuk. Hopelijk is het spionage-element niet al te serieus, want ik begrijp nooit wat van spionageverhalen.

    Mijn bieb heeft het helaas alleen in het Nederlands. Grappig dat de Nederlandse titel De dame is terwijl "rook" "toren" betekent bij schaken. Heeft het verhaal iets met schaken te maken?

    Ik moest trouwens toen ik je bespreking las gelijk denken aan Being Human, een Engelse serie waar ik met veel plezier naar heb gekeken hoewel ik absoluut niet tot de doelgroep behoor. Daar kwam ook een overheidsorganisatie in voor die de troep opruimt die vampiers en weerwolven nog wel eens willen nalaten (ontzettend slordige eters, die wezens), en plausibele verklaringen verzint voor het geval dat er onverhoopt overlevenden zijn die iets gezien hebben. De man aan het hoofd van deze "Men in Grey" heette Mr Rook. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Goed gezien, lethe, er is inderdaad een schaakparallel, alhoewel je het spel er niet voor hoeft te kennen en het geen belangrijke rol speelt. Het spionage-element is niet al te serieus, zoals niks in dit boek dat is, maar wel tamelijk ingenieus. Het boek is vooral Dikke Pret, mede omdat de schrijver het wereldje zo levensecht heeft neergezet, wat best knap is bij zo'n ongeloofwaardig verhaal!

      Verwijderen