maandag 18 december 2017

Rijke dames en foute mannen

Anthony Trollope,
Can You Forgive Her? (GB 1864-65)
Deel 1 van 6 van de Pallisser Novels
Roman, 848 pp.
Niet in het Nederlands verkrijgbaar
Herlezing


Anthony Trollope was niet alleen een onwaarschijnlijk productief romanschrijver, hij had lange tijd ook nog gewoon een baan bij de Posterijen en ontwikkelde in 1852 de pillar box, die prachtige vrijstaande cilindervormige, rode brievenbus die zo typisch Brits is. Dankzij de pillar box hoefden de Britten hun post niet helemaal meer naar het postkantoor of de dichtstbijzijnde postkoetshalte te brengen, maar konden ze hun brieven gewoon in de pillar box om de hoek laten glijden. Er zijn vast niet veel schrijvers die zoiets praktisch aan de mensheid hebben nagelaten.

Konkelende geestelijkheid
Trollope wordt in Nederland niet zoveel gelezen (geen van zijn tientallen romans is vertaald, voor zover ik kan nagaan) maar in de UK is hij nog steeds zeer geliefd. Oké, hij is misschien niet helemaal van hetzelfde kaliber als tijdgenoten George Eliot en Charles Dickens, maar tweederangs is hij zeker niet. Het is niet voor niks dat zijn romans nog steeds massaal in druk zijn en zelfs zo nu en dan door de BBC verfilmd worden. Zo was er in de jaren zeventig een prachtige, maanden durende verfilming van zijn zes romans rond Lady Glencora en Plantagenet Pallisser op de buis, onder de titel The Pallissers. Heerlijk vond ik die. Wat later, in de jaren tachtig, ging ik de romans lezen en die waren eigenlijk nog beter. Het allerbekendst is Trollope trouwens om zijn Barchester-serie, ook weer zes romans, die zich afspelen rond een fictief stadje met een kathedraal en een konkelende geestelijkheid. Maar zelf gaf ik altijd de voorkeur aan de Pallisser-serie, waar politici een belangrijke rol spelen en waarin de adellijke familie Pallisser de rode draad is.

zondag 10 december 2017

Twee missers en een hit

Gek is dat. Soms ga je lekker voor een boek zitten dat door iedereen gretig verslonden wordt; je rekent op het equivalent van een bak chips (lage voedingswaarde, hoge amusementswaarde) en dan wil het maar niet leuk worden. Een andere keer begin je, onder het motto och-je-weet-maar-nooit, aan een auteur die zelf haar boeken publiceert, en blijf je maar doorvreten. Dat soort ervaringen had ik de laatste tijd een paar keer.

Ik las eerst een razend populaire roman die onlangs uit kwam, en waar ik  niks aan vond. Ik las vervolgens het debuut uit de jaren tachtig van een inmiddels veelgeprezen fantasy-auteur en vond er weer niks aan. En toen las ik deel 1 uit een serie van een tamelijk onbekende schrijver, stoomde enthousiast door naar deel 2 (dat nóg beter was) en raakte heel erg gefrustreerd toen aan het eind daarvan bleek dat de geplande tweeluik bij nader inzien was uitgegroeid tot een drieluik - en dat deel 3 nog lang niet uit was.

zondag 3 december 2017

Van jagers en boeren

Karin Bojs,
Mijn Europese familie:
De laatste 54.000 jaren (Zweden 2015)
Vertaald uit het Zweeds door Bertie van der Meij
Wetenschap, 456 pp.


De moderne techniek kan soms zo mooi zijn. Ik las een paar weken geleden in De Volkskrant een recensie van dit boek, en wist meteen dat ik dit absoluut moest lezen. Dus naar de computer gerend, boek gekocht, gedownload en onmiddellijk begonnen. Wat een luxe. Maar nog veel en veel mooier is de techniek waar dit boek over gaat: hoe je met behulp van DNA-onderzoek en data-analyse de prehistorie kunt ontrafelen. Tot voor kort hadden we voor die periode alleen de archeologie: botten en potten die op zich allerlei fascinerende dingen over onze verre voorouders kunnen verklappen, maar waarbij toch nog behoorlijk veel ruimte voor verschillende interpretaties overblijft en die daarmee tamelijk zacht is. Met het DNA-onderzoek is de prehistorie ineens een stuk 'harder' geworden. Grote en fascinerende raadsels uit onze prehistorie zijn de laatste jaren daardoor ineens een heel stuk dichter bij een oplossing gekomen.

zondag 26 november 2017

De volhoudster

Penelope Fitzgerald,
The Bookshop (GB 1978)
Novelle, 128 pp.
Nederlandse titel: De boekhandel


Een al wat oudere weduwe begint in 1959 een boekwinkel in een Engels plattelandsdorpje, waar zelfs geen bibliotheekje is. Het hele dorp is haar vreselijk dankbaar, iedereen ontdekt de vreugde van het lezen en ze leven met zijn allen nog lang en gelukkig. Ha ha, zou je willen. Dit Engelse platteland is niet idyllisch en dit boek is geen feel-good-verhaal. Wel valt er gelukkig op andere fronten het nodige te genieten, inclusief hele fraaie humor. Die humor is van de droge soort en soms behoorlijk zwart, dus daar moet je wel van houden, maar voor mij was dat één van de attracties van het boek, naast de aantrekkelijke en eigengereide schrijfstijl van Fitzgerald.

zondag 19 november 2017

Als een uitgeputte zwaluw

Sarah Winman,
Tin Man (GB 2017)
Roman, 208 pp.
Nederlandse vertaling voor zomer 2018 aangekondigd.


Dit boek laat zich het beste omschrijven met de Engelse term exquisite, dat niet met één Nederlands woord is te vertalen, maar minstens drie betekenisnuances in zich draagt die hier alle drie van toepassing zijn: verfijnd, diepgevoeld en delicaat. Het gaat over gemiste kansen; maar ook over liefde, tussen familieleden, tussen man en vrouw en tussen man en man; en over hoe een hart in duizend gruzelementen uiteenvalt als een geliefde sterft. En het gaat over schoonheid en het verband tussen schoonheid en liefde en over hoe iemand uiteindelijk misschien toch verder kan leven met de gruzelementen.

zondag 12 november 2017

Neem ook eens een kijkje op ...

Bron van deze fantastische afbeelding: hier
Medeblogger Jacqueline vroeg me gisteren in een reactie op mijn vorige bericht waar ik mijn leestips toch vandaan haalde. Dat bracht me op een idee.

De meeste van mijn tips haal ik van de besprekingen in The Guardian en The New York Times, maar andere boekbloggers hebben ook een belangrijk aandeel. Tijd dus om die eens in het zonnetje te zetten.

Vroeger las ik veel meer blogs, maar daarvoor ontbreekt me tegenwoordig de tijd en energie en ik volg nu alleen nog blogs die ik echt de moeite waard vind en daarom met een gerust hart kan aanbevelen. Ik presenteer ze in hier in alfabetische volgorde, want het is niet zo dat ik een nu beter vind dan de andere. Ik lees hun besprekingen stuk voor stuk met veel plezier.

  • Bettina schrijft
    Wat ik aan Bettina's blog zo waardeer is dat de kwaliteit constant is en dat ze naast boekbesprekingen ook foto's van haar frequente stedentrips deelt en uitgebreid schrijft over mooie tentoonstellingen. Vooral de overzichten van wat de musea in het komende seizoen weer te bieden hebben, worden door mij altijd gretig gelezen.
  • Boekhappen
    Joke schrijft jammer genoeg niet meer zo regelmatig als vroeger, maar de besprekingen die ze publiceert zijn altijd de moeite waard: puntig geschreven, vaak met humor, en altijd to the point. Je krijgt van haar besprekingen meestal een heel goed idee om wat voor soort boek het gaat, want ze legt uitgebreid uit wat haar wel of niet beviel.
  • Books & Liliane
    Liliane heeft Engels gestudeerd en schrijft dus uitsluitend over Engelstalige literatuur, wat mij natuurlijk goed uitkomt. Met name haar besprekingen van de Man Booker genomineerden lees ik altijd met veel belangstelling. Je kunt goed zien dat ze een letterenstudie heeft gedaan, want haar blogs zijn goed en met kennis van zaken geschreven.
  • Heldenreis
    Hella is schrijfcoach en dat merk je meteen aan haar benadering. Ze bekijkt boeken vooral vanuit de schrijftechniek (wat doet de schrijver hier, hoe goed past die het ter beschikking staande arsenaal toe, etc.), wat net weer een wat andere invalshoek oplevert en vaak ook verrassende inzichten. Verder schrijft ze regelmatig columnachtige blogs over wat haar opvalt in de actualiteit.
  • hogglestock
    De Amerikaanse Thomas heeft een hele eigen smaak; hij houdt vooral van minder bekende schrijfsters uit de vorige eeuw en is verzot op tweedehands boekwinkels. Hij schrijft ontzettend geestig, ook over over de reizen die hij samen met zijn man maakt, en kwam een paar jaar geleden gezellig even langs in Groningen, waar hij binnen de kortste keren de tweedehands afdeling van onze grootste boekwinkel had ontdekt.
  • Quis leget haec?
    Zelfs al haal ik niet enorm veel tips van het blog van Koen, dan nog lees ik zijn besprekingen met groot plezier, gewoon als op zichzelf staande stukjes. Hij weet altijd heel vlot en vloeiend en boeiend weer te geven wat hij van een boek vond en waarom. Precies wat een goede boekblogger hoort te doen, wat mij betreft.
  • Shelf Love
    Jenny en Theresa uit de VS volg ik al heel lang en het is bewonderenswaardig hoe ze elke keer weer kwalitatief hoogstaande besprekingen weten te schrijven. Steeds blijkt dat ze heel goed over een boek hebben nagedacht en veel inzicht in literatuur hebben. Het leuke is dat ze van alles lezen en bij mij de belangstelling voor bijvoorbeeld fantasy en Stephen King hebben aangewakkerd. Ze tonen daarmee aan dat je over echt alle soorten boeken interessante dingen kunt schrijven en dat het stompzinnig is om je neus op te halen voor alles wat niet voor Literatuur doorgaat.
  • Theetante in boekenland
    Jacqueline schrijft zo verrukkelijk. Ze heeft helemaal haar eigen stijl en heeft altijd verrassende dingen te melden over de boeken die ze heeft gelezen. Je kunt duidelijk merken dat ze een creatieveling met een sprankelende geest is.
  • Vulpes Libris
    Een Brits blog, dat ik ook al heel lang volg. De bijdragen komen van een (deels) wisselend collectief van bloggers, waaronder een professionele literatuurwetenschapper en soms beginnende schrijvers. De boeken die ze bespreken zijn heerlijk eclectisch (van middeleeuwse literatuur via geschiedenis tot misdaadromans en romantiek), maar ook hier is de kwaliteit altijd zeer hoog en humor is hen ook bepaald niet vreemd.
  • winterlief
    Kim schrijft over het algemeen niet zozeer besprekingen, maar eerder gedachten over de literatuur die ze op dat moment aan het lezen is. Ze is zelf ook een begenadigd schrijver (vind ik) en heeft vaak ontzettend interessante dingen te zeggen, die je niet gauw bij een andere blogger tegen zult komen.


Heb jij een favoriet boekenblog dat hier nog niet bijstaat (EENTJE graag, niet je hele lijst hier dumpen s.v.p.). En wat vind je nu zo goed aan juist dat blog?

PS Aarzel niet om je eigen commentaar toe te voegen. Ik stel het zeer op prijs als mensen de moeite nemen om reacties of aanvullingen te plaatsen. Heb je dit boek besproken op je eigen blog? Dan zou het fijn zijn als je een link bij de reacties plaatst.

zondag 5 november 2017

De schilder en de dame

Jane Harris,
Gillespie and I (GB 2011).
Roman, 624 pp.
Nederlandse titel: Gillespie en ik


Ik houd wel van romans met onbetrouwbare vertellers. Je hebt onbetrouwbare vertellers trouwens in meerdere soorten. Ten eerste is er wat ik maar de onschuldige soort zal noemen: de ik-figuur die een kijk op zichzelf en de werkelijkheid heeft, die niet echt overeenkomt met die van anderen, zoals blijkt uit bijvoorbeeld reacties van derden op de ik-figuur. Het genoegen schuilt erin dat we als oplettende lezers deze discrepantie (in tegenstelling tot de nietsvermoedende verteller) wél opmerken en de ik-figuur vervolgens door andere ogen gaan bekijken: niet alleen maar door de hare/zijne, maar ook door die van een oplettende buitenstaander. Dat geeft een mooie extra laag. Daarnaast geeft het iets ongemakkelijks. Want in hoeverre is die discrepantie van toepassing op onszelf? In welke mate verschilt het beeld dat we van ons zelf hebben met dat wat onze omgeving van ons heeft? Het doet me altijd wat kritischer naar mezelf kijken.

zondag 29 oktober 2017

Een jaar in het leven van een boekwinkel

Shaun Bythell,
The Diary of a Bookseller (GB 2017)
Memoires, 315 pp.
Nederlandse vertaling: Dagboek van een boekverkoper


Ergens in Yorkshire was tot voor kort een boekwinkel waarvan de eigenaar zo de schurft had aan mensen van het type 'kijken-niet-kopen' dat hij 50 pence entree hief, die je alleen terug kreeg als je een boek kocht. De man was zo onbeschoft tegen zijn klanten dat het hele dorp opgelucht was toen hij zijn winkel eindelijk aan een andere eigenaar overdeed. Shaun Bythell, die dit vermakelijke dagboek schreef en die de grootste tweedehands boekwinkel in Schotland bezit, heeft gelukkig een betere reputatie, maar ik vermoed dat hij stiekem wel een beetje met de botte ex-boekverkoper mee kan leven. Niks zo frustrerend als klanten die de hele winkel op zijn kop laten zetten voor een boek en het dan niet kopen. Bythell leeft zijn frustraties over deze types met name uit op zijn Facebookpagina, waar hij ze subtiel te kijk zet. Dat heeft zijn Facebookpagina een grote schare fans opgeleverd, maar ook hier en daar een vijand. Zo neemt hij in zijn dagboek met een zeker duister genoegen deze reactie van ene Paul op:
On Facebook today was a message from hater Paul: ‘We’ve crossed swords before and before you patronise me with your explanation of exactly what your site is meant to be portraying, remember that due to the wide coverage of the internet, you are possibly doing your business more damage than good. I, for one, stopped visiting your shop a few years ago, due to your pathetic postings on Facebook and over-inflated self-belief and attitude. I really think you should stop doing this, as it is quite patently a childishly backhanded way of being rude behind your customers’ backs. Grow up and find a more beneficial hobby for crying out loud.’

vrijdag 20 oktober 2017

Twintig heerlijke bonbons

John Mullan, What Matters in Jane Austen?:
Twenty Crucial Puzzles Solved (GB 2012)

Letterkunde, 352 pp.
Niet vertaald


Doet men aan seks in de romans van Jane Austen? Waarom is het gevaarlijk aan zee? En wat is de correcte manier om een huwelijksaanzoek te doen? De niets-vermoedende lezer kan al gauw op het verkeerde spoor gezet worden met deze hoofdstuktitels: dat dit een verzameling weetjes is waarmee je je gezelschap op feestjes gegarandeerd wegjaagt bewonderend aan je voeten krijgt. De ondertitel helpt ook al niet, al vermoed ik dat we die niet aan John Mullan maar aan zijn uitgever te danken hebben. De literaire betekenis van de kust bijvoorbeeld is echt geen puzzel, nooit geweest ook, en de rol van het weer in Jane Austen (een ander onderwerp) evenmin. Wat we hier wel hebben, zijn twintig verrukkelijke essays, waarin Mullan steeds één onderwerp uitdiept dat op het eerste gezicht weinig belangwekkend lijkt, maar dat bij nadere beschouwing door middel van close reading en inachtneming van de toenmalige context verrassend veel licht werpt op Austens kunst.

zondag 15 oktober 2017

De eenvoudige dromer en de rijke overlever

David Malouf,
The Great World (Australië 1991)
Roman, 338 pp.
Nederlandse titel: De grote wereld


Voor wie hem niet kent: David Malouf is één van de belangrijkste Australische schrijvers en startte zijn literaire carrière als dichter. Dat laatste is meteen te merken als je aan dit boek begint. Malouf is een kunstenaar: zijn blik is diepgravend en origineel, en hij kan wat hij ziet en aldus doorgrondt jaloersmakend knap in woorden omzetten. De andere parallel met een gedicht is dat de betekenis van het verhaal zich pas vrijgeeft na zorgvuldige bestudering en dat de plot - voorzover die er is - niet bedoeld is om meeslepend te zijn. Allemaal redenen waarom ik dit boek waarschijnlijk helemaal op het verkeerde moment las. Of misschien ben ik wel niet de juiste lezer voor Malouf, dat kan ook.