Ik heb een nieuw speeltje en het heet
Stylene. Het komt uit onverdachte bron, te weten de Universiteit van Antwerpen. Of het wetenschappelijk verantwoord is, kan ik niet beoordelen, maar vermakelijk is het wel. Je geeft een lap tekst in en Stylene laat je binnen de kortste keren weten:
- wat het geslacht van de schrijver hoogstwaarschijnlijk is
- met wat voor teksttype we hier te maken hebben
- met welke van een dertiental Nederlandstalige auteurs de stijl het meest verwant is.
Hoe het werkt? Ik citeer Stylene zelf maar even:
Om te beginnen hebben we het aantal woorden en zinnen in je tekst geteld. Je tekst bevat 423 woorden waarmee 19 zinnen gevormd werden. Bovendien hebben we van elk woord de woordsoort bepaald, dit heet parsen. Zo weten we bijvoorbeeld hoeveel werkwoorden je gebruikt hebt. Op deze manier tellen we 372 verschillende eigenschappen van je tekst en met die tellingen maken we een vector aan. We hebben ook vectoren aangemaakt van een hele reeks vrouwen, mannen, verschillende tekstypes en enkele bekende, Nederlandstalige auteurs. Dankzij deze verzameling van vectoren kunnen we nu bepalen waar je tekst het meest op lijkt.
Meteen uitgeprobeerd, voor meerdere soorten tekst van eigen hand. Steevast kwam Stylene tot de conclusie dat ik overduidelijk een
man ben en dat mijn stijl sterk verwant is met vooral die van
Tom Lanoye, maar ook met die van
Jeroen Brouwers - geen van beide schrijvers waar ik ooit een letter van heb gelezen, alhoewel ik vele jaren geleden eens op een verjaardag vlakbij Jeroen Brouwers heb gestaan en een tijdje met zijn vriendin heb gepraat. Daar zal het van komen. Ik zat trouwens ook steeds aardig dicht bij de stijl van
Willem Elschot, waaruit blijkt dat mijn schrijfstijl kennelijk een sterk Vlaamse inslag heeft. En dat voor een Friezin met Gronings en Duits bloed en nergens een Belgische voorouder te bekennen.
Wat betreft het teksttype: al mijn boekbesprekingen en reisverslagen werden correct aangemerkt als
non-fictie, evenals het reisverslag dat ik aan Stylene voerde. Mijn juridische artikel voor een vaktijdschrift werd in de
wetgevingshoek gezet, wat aardig klopt, maar het verslag van een hardloopwedstrijdje waaraan ik ooit aan mee deed, had de meeste verwantschap met ...
poëzie! Dat was een aangename verrassing. Ik wist niet dat ik het in mij had, maar kennelijk heb ik zomaar een poëtisch sportverslag geschreven. Hoe is het mogelijk!
Nu ben ik natuurlijk ook heel benieuwd wat er bij jullie uitkwam, want ik wil wedden dat iedereen onmiddellijk begonnen is eigen stukken tekst in Stylene in te voeren.
