zondag 24 juli 2016

Zomerfantasieën

Hallo hallo! Is daar nog iemand? Of zijn jullie allemaal al op vakantie? Voor iedereen die binnenkort weggaat en voor het zware dilemma staat welke boeken mee te nemen heb ik vandaag heel behulpzaam een drietal aanbevelingen bij elkaar geblogd. En dat ik drie kortere besprekingen in één bericht prop heeft niks te maken met het feit dat ik maar achterblijf lopen met besprekingen. Echt niet. Het is gewoon pure vakantieservice. Ook voor de lezers die niet weggaan en toch dat lekker luie zwoele zomergevoel willen ondergaan.

Op vakantie grijpen velen onder ons even niet naar Verantwoorde Literatuur, maar naar lichte kost: smakelijke wegleesboeken voor op een Mediterraan terrasje, het strand van Ameland, dat rustgevende bergbeekje of gewoon een paar zalige lapzwanzerige weken thuis. Installeer je met een glas witte wijn, een schuimend biertje of een glas ijskoude prik (thee of koffie mag trouwens ook) en geef je over aan de fantasiewereld van één van de boeken hieronder. Ze hebben alle drie de noemer fantasy gemeen, maar verder zijn dit volkomen verschillende soorten verhalen: van dolle pret met paranormale kwelgeesten, via een hele dikke avonturenroman in tropische zeeën (maar zonder piraten) tot een prachtige hervertelling van een sprookje, dus er moet voor iedereen wel wat bij zitten, nu George R.R. Martin verdorie nog steeds niet het beloofde zesde deel van zijn Game Of Thrones-serie af heeft.

zondag 17 juli 2016

Actueel tot en met

Attica Locke
Dit wordt een dubbelbespreking van twee interessante romans die helaas en onterecht als thrillers op de markt werden gebracht. Waarom dat jammer is? Omdat ze daarmee het publiek trekken dat uit is op een lekker spannend verhaal en dat onvoldoende oog heeft voor de ware kracht van deze boeken. Attica Locke hangt haar romans over zwarte advocaat Jay Porter uit Houston weliswaar beide keren op aan een misdaad die opgehelderd moet worden, maar de misdaadplots ontwikkelen zich te traag en met teveel complexiteit om deze boeken nagelbijtend spannend te maken.

De redenen waarom je deze romans echter toch zou moeten lezen zitten 'm in het zorgvuldig uitgediepte karakter van hoofdpersoon Jay Porter en in de realistisch beschreven sociaal-politieke verwikkelingen die hem meezuigen en dreigen te overweldigen. De boeken spelen zich af in respectievelijk 1981 en 1996, maar zijn gezien de huidige precaire rassenrelaties in de VS schrijnend actueel. Je zou er zonder aarzelen de hashtag #blacklivesmatter op kunnen plakken.

zaterdag 2 juli 2016

De tijd gaat onverbiddellijk door

Jeanette Winterson,
The Gap of Time (GB 2015)
Roman, 288 pp.
Nederlandse titel: Het gat in de tijd
12 mei 2016


Op het eerste gezicht leuk bedacht van de Hogarth Press: een project waarbij bekende auteurs een moderne romanversie van een Shakespeare-toneelstuk schrijven. Aan de andere kant misschien toch een iets minder goed idee, want zoals Anne Tyler, die in dat kader The Taming of the Screw onder handen nam, hier zegt: 'Face it, his plots are terrible.' Dat is goed geobserveerd, want inderdaad, je leest Shakespeare op een heel andere manier en om hele andere redenen dan een roman. Jeanette Winterson heeft zich op A Winter's Tale gestort, wat niet direct één van de populairste of meest geslaagde Shakespearestukken is. Maar omdat Winterson zo'n inventieve auteur is, had ik er alle vertrouwen in dat ze er iets heel moois van zou maken. Ze had de Griekse mythe van Atlas immers ook prachtig herschreven voor de Myths Series van de Schotse uitgever Canon Gate. Maar helaas, die prestatie doet ze hier niet over en deze roman viel dus een tikkeltje tegen. Niet dat hij slecht is, maar er is toch wel wat op aan te merken. Ik zal hieronder proberen uit te uitleggen waarom ik The Gap of Time beslist heel aardig maar niet geweldig vond. Het is in ieder geval een onderhoudend boek, met veel inventiviteit, zoals we van Winterson gewend zijn, dus het lezen ervan was geen tijdsverspilling.

maandag 20 juni 2016

Love & Friendship? of Lady Susan?

Jane Austen,
Lady Susan (GB geschreven 1794, gepubliceerd 1871)
Novelle, 80 pp.
Hier gratis te dowloaden
Onlangs in het Nederlands vertaald onder de knullige
titel Love & Friendship de story van Lady Susan
Uitgelezen 18 juni 2016


Lady Susan is een vals loeder.
Lady Susan is beeldschoon.
Lady Susan is één bonk glamour, zelfs in haar zwarte weduwenjurk.
En dus windt ze elke man om haar vinger, want mannen zijn ZO DOM. Haar seksegenoten hebben haar wel meteen door en het is dus geen wonder dat ze op de hele wereld slechts één vriendin heeft, ene Mrs Johnson, die net zo amoreel is als Lady Susan zelf. Wat moet Jane Austen genoten hebben van deze doortrapte anti-heldin, die ze creëerde toen ze nog maar een jaar of negentien was. Ik was al heel lang op de hoogte van het bestaan van deze novelle, maar was er nooit aan begonnen, want ik verkeerde in de veronderstelling dat het een onbenullig jeugdwerkje was. Totdat ik de verfilming zag, die - enigszins verwarrend - is uitgebracht onder de titel van een ander jeugdwerkje, Love & Friendship. Terug uit de bioscoop downloadde ik meteen de novelle en ik kwam er al gauw achter dat ik er helemaal naast had gezeten. Lady Susan is verrukkelijk.

vrijdag 17 juni 2016

Bach en Mao

Zhu Xiao-Wei,
The Secret Piano: From Mao's Labour Camps
to Bach's Goldberg Variations (China, 2006).
Vertaald uit het Frans door Ellen Hinsey
Niet in het Nederlands verkrijgbaar
Memoires, 331 pp.
28 maart 2016


Ik heb (nog) nooit het beroemde Wilde zwanen van Jung Chang gelezen, maar ik denk niet dat het eerlijk is om dit boek als een soort Wilde-Zwanen-met-pianomuziek te zien. Ja, het is geschreven door een Chinese vrouw en ja, het eerste deel gaat over de verschrikkingen van het communistisch regime en met name over die van de Culturele Revolutie, maar het is nog meer een sensitieve illustratie van het belang van kunst in een mensenleven en over de absolute onmisbaarheid daarvan. Dat maakt dit aangrijpende en fascinerende boek veel meer dan het zoveelste ellende-verhaal.

zaterdag 11 juni 2016

De zwerfster op de oprit: een dubbelbespreking

Alan Bennett,
The Lady in the Van (GB 1989)
Memoires, 113 pp.
Niet in het Nederlands vertaald
Uitgelezen op 10 juni 2016


In de jaren zeventig en tachtig woonde schrijver Alan Bennett (bekend van onder meer het verrukkelijke The Uncommon Reader) in een wijk in Londen die net een beetje aan het 'gentrificeren' was en bevolkt werd door progressieve intellectuelen en creatieve types uit de middle class, die vooral niet voor bekrompen aangezien wilden worden en daarom het ideale doelwit waren voor de excentrieke vagebond Miss Shepherd. Ironisch genoeg is deze Miss S. fanatiek katholiek en gaan haar politieke sympathieën vooral uit naar de Conservatieven. Zo voorziet ze Mrs Thatcher bijvoorbeeld gratis - maar niet geheel belangeloos - van allerlei goede adviezen.

zondag 5 juni 2016

De aantrekkingskracht van geweld

Rabindranath Tagore,
The Home and the World (India 1915-16)
Roman, 240 pp.
Vertaald uit het Bengaals door Surendranath Tagore
21 maart 2016


Tagore was voor mij tot nu toe altijd zo'n semi-legendarische naam: een klassieke Indiase schrijver, die ik al jarenlang regelmatig was tegen gekomen, vooral als dichter, maar waarvan ik nog nooit wat had gelezen. Toen ik Wikipedia er eens op nasloeg, bleek dat hij afkomstig was uit een rijke Bengaalse familie van grootgrondbezitters en  in 1913 als eerste niet-Europese schrijver de Nobelprijs voor literatuur had gewonnen. De man was werkelijk van alle markten thuis in de Bengaalse cultuur: hij produceerde vernieuwende poëzie, drama, proza, schilderkunst, reisverhalen, biografieën, muziek, en was ook nog eens een zeer belangrijke invloed in de Europese kennismaking met de Indiase cultuur (en vice versa trouwens). Schandalig eigenlijk dat ik nog nooit iets van deze interessante kunstenaar gelezen had. Hoogste tijd om daar wat aan te doen, vooral omdat ik in april een eindje door Bengalen zou reizen. Het werd één van zijn romans, omdat proza een vertaling uit een heel andere taal meestal beter overleeft dan poëzie en omdat The Home and the World gemakkelijk verkrijgbaar is. Het is zelfs gratis te downloaden op Project Gutenberg.

donderdag 26 mei 2016

Artistieke integriteit onder een totalitair regime

Julian Barnes,
The Noise of Time (2016)
Roman, 192 pp.
Nederlandse titel: Het tumult van de tijd
16 mei 2016


Julian Barnes is een hele knappe schrijver en er zitten hele knappe dingen in dit boek. Het is het gefictionaliseerde leven van één van de grote Russische componisten van de twintigste eeuw, Dmitri Sjostakovitsj, een gekweld man, die als kunstenaar overeind probeerde te blijven onder de willekeur van Stalin en de onderdrukking van de Sovjetstaat. Barnes heeft voor zijn roman drie grote crisismomenten in het leven van de componist gekozen. 1938 staat in het teken van de angst - de angst om opgepakt te worden voor de misdaad een opera te hebben geschreven die Stalin niet aanstond. We treffen Sjostakovitsj aan 's nachts bij de lift van zijn appartementengebouw, geheel gekleed, met koffer, zodat zijn vrouw en kind het trauma van zijn arrestatie bespaard zal blijven. Nacht na nacht staat hij daar, maar de gevreesde arrestatie blijft uit. Waarom? Niemand die het weet.